Mephorash — The Odius Gospels songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Odius Gospels" van Mephorash.
Songteksten
Lo and behold — from self-aware to utterly nameless
To crowned and announced from a maggot-eaten tongue — a monument
Erected to death and despair on every plane of being
In the walls inbetween she walks like the hungry dead
Ophidian huntress of nightmares eternal
Rotten flesh among seeds of death, dominion over all
Devoured as man is made god among those eyeless
Sedition oh holy are the ways taken when man and beast are united!
A bleeding eye above and roots below alight
The firmaments of life sundered with fires born of slain infancy
In hoc signo vinces — a lustful god piercing heaven with horned brow!
In hoc signo vinces — a brass ox anointed in sea of tears!
Immaculate and glorious, rendered thrice blessed and elevated
The oldest pillar is cleansed in bitter waters
A hateful extension from venomous husks to immaculate naught
A bridge to holiest void and paradise perceived through blackest will
Within infected chthonic viscera, an unsung song once heard
Two horns made in the image of both life and death
The withered breath of azoth dried in a dessicated godhead
All centered upon the portculis of faith, those thirsting made witness
As I vomit upon the mithra, what remains are forever gone
And the deathly waters submerges the self completly
Songtekstvertaling
En zie, van zelfbewust tot naamloos.
Gekroond en aangekondigd van een maden-opgegeten tong-een monument
Dood en wanhoop op elk vlak van zijn
Tussen de muren loopt ze als de hongerige doden.
Ophidian huntress of nightmares eternal
Rotte vlees tussen zaden van de dood, heerschappij over allen
Verslonden als de mens wordt God gemaakt tot een van hen die niet zien.
Opruiing Oh heilig zijn de wegen genomen als mens en beest verenigd zijn!
Een bloedend oog boven en wortels onder vuur
De firmamenten van het leven bezaaid met vuur geboren uit gedode kinderjaren
In hoc signo vinces-een wellustige god die de hemel doorboort met gehoornde wenkbrauwen!
In hoc signo vinces-een messing OS gezalfd in zee van tranen!
Onbevlekt en glorierijk, driemaal gezegend en verheven.
De oudste zuil wordt gereinigd in bitter water.
Een hatelijk verlengstuk van veneuze omhulsels tot niets Onbevlekt
Een brug naar de heiligste leegte en het paradijs waargenomen door de zwartste wil
In geïnfecteerde chthonische ingewanden, hoorde een ongezond lied ooit
Twee horens gemaakt naar het beeld van leven en dood
De verdorde adem van azoth droogde in een uitgedroogde godheid.
Allen gecentreerd op de poort van het geloof, die dorstige getuige
Terwijl ik kots op de mithra, is wat overblijft voor altijd verdwenen.
En de doodse wateren onderdompelen het zelf volledig.