Мельница — Ворон songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ворон" van Мельница.
Songteksten
Над скалистыми хребтами,
где бывает снег в июле,
над еловыми лесами,
что забраться вверх рискнули,
над замшелым камнем, над ручьем,
где пылает солнце горячо,
на потоках восходящих,
словно горный уголь черен,
черен, словно ночь незрячих,
видел я, как кружит ворон —
в небесах из синего стекла
надо мной чернеют два крыла.
Расскажи мне, ворон,
расскажи, крылатый,
как найти мне гору,
что скрывает злато,
у какого бора,
над какой стремниной
я погибну скоро
под камней лавиной.
Скоро год, как я оставил
грязных городов похмелье,
и свои стопы направил
в эти дикие ущелья.
Не распутать каменный клубок
тем, кто не был долго одинок.
Я безумен? Ну так что же!
Не безумнее, чем горы.
Поздно! Думать здесь не гоже!
Нынче стану я, как ворон:
В небесах из синего стекла
будет нынче дважды два крыла.
Помогите, горы,
мне собрать все силы!
Дай перо мне, ворон,
для моих для крыльев,
дай мне сил подняться
над скалистым склоном,
дай мне оторваться
от моей погони.
Мне заменит хриплый клекот
то, что раньше было словом.
Мне ответит грозный рокот
всех вулканов на суровом,
непонятном раньше для меня
языке подземного огня.
Отражаясь совершенно
в ледяных озерах боли,
словно молния, мгновенно
сердце вырвется на волю.
Кто тогда найдет мои следы
на лазурных зеркалах воды?
Не ищи — не сыщешь
ни следа на камне!
Слушай — не расслышишь,
что поет вода мне.
Только над горами,
над еловым бором,
надо льдом, снегами
кружит черный ворон.
Songtekstvertaling
Over de rotsige richels,
waar het sneeuwt in Juli,
over sparrenbossen,
die klim riskeerde,
over een mossige steen, over een beek,
waar de zon heet brandt,
op oplopende stromen,
alsof de bergkool zwart is.,
zwart als de nacht van de blinde
Ik zag een kraai rondcirkelen. —
in de lucht van blauw glas
twee vleugels blakken boven me.
Vertel me, Raven.,
zeg eens, gevleugelde.,
hoe vind ik een berg,
wat verbergt goud?,
welk bos,
over hoe snel
Ik zal snel sterven.
onder een lawine van rotsen.
Het is bijna een jaar geleden dat ik wegging.
vuile steden kater,
en hun voeten gericht.
in deze wilde kloven.
De stenen kluwen niet ontrafelen
degenen die al een lange tijd niet alleen zijn geweest.
Ben ik gek? Nou, dan!
Niet gekker dan de bergen.
Te laat! Het is niet goed om hier te denken!
Nu zal ik als een Raaf zijn:
In de lucht van blauw glas
er zullen twee vleugels zijn vandaag.
Help, bergen,
Ik moet al mijn kracht oproepen!
Geef me een veer, Raven. ,
voor mijn vleugels,
geef me kracht om op te staan
over een rotsachtige helling,
doe me een lol.
van mijn achtervolging.
Ik word vervangen door een hese squawk.
wat vroeger een woord was.
Een donderslag zal me antwoorden.
alle vulkanen op de harde,
iets wat ik eerst niet begreep.
de taal van het ondergrondse vuur.
Perfect reflecterend
in ijzige meren van pijn,
als bliksem, direct
het hart zal losbreken.
Wie zal dan mijn sporen vinden?
op de azure spiegels van water?
Zoek er niet naar, je zult het niet vinden.
geen spoor van de steen!
Luister — je kunt het niet horen.,
wat het water voor me zingt.
Alleen over de bergen,
boven het sparrenbos,
ik heb ijs nodig, sneeuw.
cirkelend zwarte kraai.