Мельница — Dreadnought songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Dreadnought" van Мельница.
Songteksten
Мой крылатый дредноут уходит в глухую ночь,
Лишь сияние Эльма нещадно рвет темноту.
Все трусы — штатские крысы давно разбежались прочь,
Остальные со мной и бесстрашно стоят на посту.
Даже если взорвать весь душевный боезапас,
Пробить пространство и время, мне не вернуться туда,
Куда смотрит и смотрит мой странный упрямый компас,
Где по тонкому льду все бегут дней твоих поезда.
Ночной невидимый воздух на жестком дремлет крыле,
И льется северное сияние кильватером в пустоту —
Я закован в его полотне, словно в плавящемся стекле,
А радио ловит лишь только, только твою частоту.
Но ты всё же поглядывай на горизонт Никогда,
Я пришлю тебе весточку с белым почтовым китом.
Здесь годы бьются о штевень, темны, солоны как вода,
И поют свою песню за крепким железным бортом.
Но единственная пристань — высоко,
а небо — низко,
тянут сны из глубины,
и до весны нам путь неблизкий.
Цеппелина бок ребристый
сквозь туман густой, когтистый,
схватит высверк серебристый
острого винта.
Так отвернись уже, не смотри на горизонт Никогда,
И не жди даже весточки с белым почтовым китом.
Годы бьются о штевень, темны, солоны как вода
И поют свою песню за крепким железным бортом.
А я, поверь, взорвал бы весь боезапас
И пробил пространство и время туда,
Куда всё смотрит и смотрит мой странный упрямый компас,
Где по острому льду летят твои поезда —
В Никогда…
Songtekstvertaling
Mijn gevleugelde dreadnought gaat in het holst van de nacht,
Alleen de gloed van elm breekt de duisternis genadeloos.
Alle laffe burgerratten waren allang gevlucht.,
De anderen zijn met mij en staan onbevreesd op hun post.
Zelfs als je alle mentale munitie opblaast.,
Breek door ruimte en tijd, Ik kan niet terug.,
Waar is mijn eigenwijze kompas?,
Waar op dun ijs alle dagen van je trein lopen.
Nacht onzichtbare lucht op een harde slaapvleugel,
En het Aurora Borealis giet zijn kielzog in de leegte. —
Ik ben gebonden in zijn doek, als in smeltglas.,
En de radio pikt alleen je frequentie op.
Maar je kijkt nog steeds naar de horizon nooit,
Ik stuur je een bericht met een witte post walvis.
Hier vechten jaren op de post, donker, zout als het water,
En ze zingen hun lied achter een sterke ijzeren rail.
Maar de enige pier is hoog.,
en de hemel is laag,
haal dromen uit de diepte,
en het is een lange weg naar de lente.
Zeppelin-zijde geribd
door de dikke, klauwen mist,
grijpt een zilveren glinstering
een scherpe schroef.
Dus draai je om en kijk niet naar de horizon.,
En wacht niet eens op een bericht met een witte post walvis.
Jaren vechten op de post, donker, zout als het water
En ze zingen hun lied achter een sterke ijzeren rail.
En ik, geloof me, zou alle munitie hebben opgeblazen.
En sloeg ruimte en tijd daar,
Waar is mijn eigenwijze kompas?,
Waar op scherp ijs uw treinen vliegen —
In Nooit…