Mechanical poet — Hermetical Orchard songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Hermetical Orchard" van Mechanical poet.
Songteksten
A sleepy loft attired in haze
Subsiding in the maze
Within a weedy bog
Nocturnal flies knock on a pane
A scintillating stain
Embossed in lardy fog
Behind an aluminic hatch
Inside a shell
Below a tumbledown thatch
In blinded cell
An alchemist with paly face
Surrenders to grief
Fumbling a spiritless leaf:
«All my efforts were in vain
The dryads laugh at me again
Again and again…
Hermetical orchard, I fathered a grain
And now I’m tortured
The sprouts were slain
The kiss of a day as a pestilent bane
Empoisoned my harvest again"
Inquiring mind, unfailing dash
He was a perfect marvel at the age of three
Confident lad, he was too brash
When tried to rise above the natural decree:
Lode scobs for sound scapes
Leaden blobs for mellow grapes
Grey leaves came to life
The trees got to thrive
The master prevailed
The elements failed
Another day he cracked a slot
And let the sunlight see
A steely flowerpot
With an artificial tree
The nature didn’t take his thing
Unreal plants were fried
Once and again the man made beings
But every time he cried
«Corroded my heart
And empoisoned my brain»
Songtekstvertaling
Een slaperige loft gekleed in nevel
Neemt af in het doolhof
In een wietachtig moeras
Nachtvliegen kloppen op een ruit
Een sprankelende vlek
Reliëf in lardy fog
Achter een aluminium Luik.
In een schelp
Onder een tumbledown thatch
In blinde cel
Een alchemist met paly face
Geeft zich over aan verdriet
Een spiritloos blad aan het rommelen:
"Al mijn inspanningen waren tevergeefs
De dryads lachen me weer uit.
Keer op keer…
Hermetische boomgaard, ik heb een graantje verwekt.
En nu word ik gemarteld.
De spruiten werden gedood.
De kus van een dag als een plaag bane
Ik heb mijn oogst weer in beslag genomen."
Onderzoekende geest, onophoudelijk streepje
Hij was een perfect wonder op de leeftijd van drie
Zelfverzekerde jongen, hij was te brutaal.
Wanneer geprobeerd om boven het natuurlijke decreet uit te stijgen:
Lode scobs voor sound scapes
Bladbloemen voor zachte druiven
Grijze bladeren kwamen tot leven.
De bomen gedijen
De meester zegevierde.
De elementen zijn mislukt
Een andere dag brak hij een gleuf.
En laat het zonlicht zien
Een stappige bloempot
Met een kunstboom
De natuur nam zijn ding niet.
Onwerkelijke planten werden verbrand.
Keer op keer maakte de mens wezens
Maar elke keer als hij huilde
"Corrodeerde mijn hart
En heb mijn hersenen ingepalmd.»