Maylene & The Sons Of Disaster — The Day Hell Broke Loose At Sicard Hollow songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Day Hell Broke Loose At Sicard Hollow" van Maylene & The Sons Of Disaster.
Songteksten
It was so cold which was unusual for this time of year.
We had been camped out here for sometime now.
The woods always bring out a sense of peace, but that was soon to change.
They took us by surprise. With sleep in our eyes, hell broke loose.
There were shots going off like it was the fourth of July. This wasn’t the law.
Just some wanna be heroes who got tired of our ways, and got their chance at fame.
How they found us out here was a thought that doesn’t really matter now.
For the first time in my life that I could remember, it had come time for us to pay… and that we did.
It was like shooting fish in a barrel, and we sure didn’t hear any angels
singing.
We lived for the moment, and this was all happening way too fast,
and way too soon.
There was no time for goodbyes. As hard as I’ve grown I’ll miss 'em.
I’ve loved you all more than these weary hands could shot.
I wouldn’t want to be buried any other way.
I am not sure if these writings will ever grace another’s eyes
But if they do, be assured we will carry on.
This is the story of our Mother Maylene and us, her proud sons of disaster.
A LEGEND THAT WILL NEVER DIE.
Songtekstvertaling
Het was zo koud, wat ongewoon was voor deze tijd van het jaar.
We zaten hier al een tijdje.
De bossen brengen altijd een gevoel van vrede naar boven, maar dat zou snel veranderen.
Ze verrasten ons. Met slaap in onze ogen, brak de hel los.
Er werden schoten afgevuurd alsof het de vierde juli was. Dit was niet de wet.
Sommigen willen helden zijn die onze manieren beu waren en hun kans op roem kregen.
Hoe ze ons hier vonden was een gedachte die er nu niet echt toe doet.
Voor de eerste keer in mijn leven dat ik me kon herinneren, was het tijd voor ons om te betalen... en dat deden we.
Het was als vissen in een vat schieten, en we hebben zeker geen engelen gehoord.
zingen.
We leefden voor het moment, en dit gebeurde allemaal veel te snel,
en veel te snel.
Er was geen tijd voor afscheid. Hoe hard ik ook ben gegroeid, Ik zal ze missen.
Ik hield meer van jullie dan deze vermoeide handen konden schieten.
Ik wil niet op een andere manier begraven worden.
Ik weet niet zeker of deze geschriften ooit de ogen van een ander zullen zegenen.
Maar als ze dat doen, wees er dan zeker van dat we doorgaan.
Dit is het verhaal van onze Moeder Maylene en ons, haar trotse zonen van Rampen.
EEN LEGENDE DIE NOOIT ZAL STERVEN.