Maxim — Hier songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Hier" van Maxim.
Songteksten
Ganz egal wo ich bin, ich will weg
Irgendwie ergibt das immer einen Sinn
Doch der scheiß Horizont bewegt sich nicht vom Fleck
Und die graue Suppe staut sich in den Regenrinnen
Und die Flugzeuge fliegen über mein Dach
Und die Züge bringen die Scheiben zum vibrieren
Und ich denk endlose Schleifen in ein ewig weißes Blatt
Aber alle enden
Hier, hier, hier
Zwischen Schreibtisch und Bett
Wo man nie genug drin ist und nie weit genug weg
Hier, hier, hier
Wo es gar nicht mal so schlecht ist
Ja, vielleicht sogar ganz nett, nur nicht weit genung weg
Ganz egal wo ich bin, ich will weg
Bin es selbst schon Leid, mein verdammtes Selbstmitleid!
Doch meine Sohlen kleben irgendwie daran fest
Und es gibt nichts, was mich losreißt, weit und breit
Und die Vögel ziehen nach Süden und die Stadt erstickt im Stau
Und ich bin bis zum Kragen einbetoniert
Und in der Glotze wandert jeder zweite Volltrottel aus
Nur ich bleib, nur ich bleib
Ein paar Möbel und ein Zimmer für 300 warm
Viel mehr hab ich nicht zu verlieren
Doch meine Zweifel und ich, wir sind ein traumhaftes Paar
Und darum bleib ich lieber
Und die Flugzeuge fliegen über mein Dach
Und die Züge bringen die Scheiben zum vibrieren
Und ich denk endlose Schleifen in ein ewig weißes Blatt
Aber alle enden
Hier, hier, hier
Songtekstvertaling
Waar ik ook ben, ik wil weg.
Dat is altijd logisch.
Maar de horizon beweegt niet van de plek.
En de grijze soep zit vast in de goten
En de vliegtuigen vliegen over mijn dak
En de treinen laten de schijven trillen
En ik denk dat eindeloze lussen in een eeuwigdurend wit laken
Maar alle uiteinden
Hier, hier, hier.
Tussen bureau en bed
Waar je er nooit genoeg in zit en nooit ver genoeg weg.
Hier, hier, hier.
Waar het niet eens zo erg is.
Ja, misschien zelfs aardig, maar niet ver weg.
Waar ik ook ben, ik wil weg.
Ik heb er zelf genoeg van, mijn verdomde zelfmedelijden!
Maar mijn zolen blijven er op de een of andere manier aan Plakken.
En er is niets dat me losmaakt, ver en breed
En de vogels gaan naar het zuiden en de stad stikt in het verkeer
En ik ben concreet op de kraag
En in de tv loopt elke tweede idioot weg.
Alleen Ik blijf, alleen Ik blijf
Een paar meubels en een kamer voor 300 warm
Veel meer heb ik niet te verliezen.
Maar mijn twijfels en ik zijn een geweldig stel.
En daarom blijf ik liever.
En de vliegtuigen vliegen over mijn dak
En de treinen laten de schijven trillen
En ik denk dat eindeloze lussen in een eeuwigdurend wit laken
Maar alle uiteinden
Hier, hier, hier.