Max Gazzè — Crisalide songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Crisalide" van Max Gazzè.
Songteksten
Sgretolati irreparabili
Di queste scaglie non più corporee
Arricciate come coriandoli
Stracciati per dispetto
Per essere un calcolo un fluido
Un sistema perfetto
Incompleto e provvisorio
Resterà un segno? Un ricordo?
Di queste scorie di cellule umori e passioni
Dell’ansimare tra coscienza e istinto tra sublime e minuto?
Di questo odore di pane caldo
In questa notte d’estate cosi piena di stelle?
Di questo spasimo incontenibile chiamato amore?
Per l’ultimo umano esercizio del paragone
Per declinare il confronto di ciò che è stato
Comunque sia stato
Per vidimare il terrore dell’ignoto
Del non essere più e dover ancora diventare
Se questo ignoto stadio dell’essere
(se è)
Se questa forma di vita non informata
Sparisce con l’intuizione
Estranea e superiore
Della dialettica del cosmo
Del segreto del divenire
Quotidiano
Resterà un segno? Il mio ricordo?
Di queste scorie di cellule umori e passioni
Dell’ansimare tra coscienza e istinto tra sublime e minuto?
Di questo odore di pane caldo
In questa notte d’estate cosi piena di stelle?
Di questo spasimo incontenibile chiamato amore?
Solo chi non ha visto ci crede davvero
Perché chi c’era
Ancora si chiede se era
Solo chi non ha visto ci crede davvero
Perche chi c’era
Ancora si chiede se era
(Grazie a Perfettina, Maurizio per le correzioni)
Songtekstvertaling
Onherstelbare afbrokkeling
Van deze niet langer lichamelijke weegschalen
Gekruld als confetti
Uit wrok gerukt
Als een berekening een vloeistof
Een perfect systeem
Onvolledig en voorlopig
Zal er een teken zijn? Een herinnering?
Van deze celslakken stemming en passies
Het hijgen tussen bewustzijn en instinct tussen subliem en minuut?
Van deze geur van warm brood
Op deze zomernacht zo vol sterren?
Van deze onstuitbare spasme die liefde heet?
Voor de laatste menselijke oefening van vergelijking
Om de vergelijking van wat was
Maar het was
Om de angst van het onbekende te zien
Van niet meer te zijn en nog steeds te worden
Als dit Onbekende stadium van zijn
(als het)
Als deze vorm van ongeïnformeerd leven
Verdwijnt met intuïtie
Vreemd en superieur
Van de dialectiek van de kosmos
Van het geheim van worden
Dagelijks
Zal er een teken zijn? Mijn geheugen?
Van deze celslakken stemming en passies
Het hijgen tussen bewustzijn en instinct tussen subliem en minuut?
Van deze geur van warm brood
Op deze zomernacht zo vol sterren?
Van deze onstuitbare spasme die liefde heet?
Alleen zij die het niet gezien hebben geloven het.
Want wie was daar?
Ik vraag me nog steeds af of het
Alleen zij die het niet gezien hebben geloven het.
Want wie was daar?
Ik vraag me nog steeds af of het
(Dankzij Perfettina, Maurizio voor de correcties)