Max De Angelis — L'apnea songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "L'apnea" van Max De Angelis.
Songteksten
Dimmi perché dovrei lasciarti ancora tempo
non sarò io a dirti dove, come e quando
Quando è così, la storia è gia chiusa
non serve più né l’imputato
né l’accusa
La colpa dov’è, è far l’amore senza sentimento
lasciami qui, tu che trasformi il sorriso in pianto,
Hai già deciso
stai meglio fuori
Ti basta un sorriso
per conquistare nuovi amori
e mi lasci come un’ancora, incagliata proprio
in fondo al mare
un relitto alla deriva,
un aereo che non sa atterrare
perché sei tu
come l’apnea
mi spingi giù
mi lasci solo nella marea
Dimmi cos’è che fa cambiare direzione al vento
sarà che io sento
di amarti ancora tanto
L’amore sai, se vuoi si frantuma
un anno fa, sembrava terra e adesso è luna
e mi lasci come un’ancora, incagliata proprio
in fondo al mare
un acrobata in caduta,
con le ali che le scioglie il sole
e mi lasci come un’ancora,
una vela che non puoi spiegare
un satellite fuori orbita, come un ladro che non sa rubare
perché sei tu
come l’apnea
mi spingi giù
mi lasci il vuoto della marea
tu
sei la mia apnea
mi tiri giù
togli il respiro ad ogni idea
Songtekstvertaling
Vertel mij waarom moet ik laat u nog even tijd, ik zal je niet vertellen waar, wanneer en hoe, Wanneer het is zo, het verhaal is al gesloten, het niet langer dient noch de verweerder noch de vervolging van De schuld waar het is, is liefde zonder het gevoel te hebben laat me hier, u die een transformatie van de lach in tranen, Je hebt al besloten dat je je beter gewoon een glimlach op het veroveren van nieuwe liefdes en laat me als een anker, strandde net naar beneden naar de zee, een wrak op drift, een vliegtuig dat weet niet hoe te land, waarom ben je zoals apneu ik druk neer ik ga alleen in de vloedgolf mij Vertellen wat het is dat maakt het veranderen van de richting van de wind, dat ik voel dat ik van je hou nog steeds zo veel liefde, weet je, als je dat wilt breekt een jaar geleden, leek het wel of de aarde en nu de maan en laat me als een anker, strandde net naar beneden naar de zee, een acrobaat in de val, met vleugels die smelt de zon en laat me als een anker, een zeil dat je niet kunt verklaren, een satelliet-out van de baan, als een dief die weet te stelen waarom ben je zoals apneu ik duw ik laat het vacuüm van het getij u bent mijn apneu trek ik naar beneden, verwijder de adem ieder nieuw idee