Matthew And The Atlas — I Will Remain songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "I Will Remain" van Matthew And The Atlas.
Songteksten
Further from my widowed home, take the road that sets into the sun,
Waiting for my skin and bone to return and see what I’ve become,
Summer has not yet been here though my days are long,
Take me back to when the night was young and another song was sung.
What of all those pretty tales, the ones that took me to this door?
Is it comfort in the siren’s wail, the comfort upon this wooden floor?
Tell you, is it a failure to forget the ones you once held dear?
And I try to remember but my mind is no longer clear.
Ooooh Oh Ooh, You’ve recognized me,
(Ooooh oh ooh ooh ooh) I followed far, far from the trees,
(Ooooh oh ooh) The roots came up, up to my knees,
(Ooooh oh ooh ooh ooh) they twisted 'round,
I made no sound… No sound.
I wandered 'til my brittle bone had succumbed and pulled me to the stone,
Further from the towns you’ve known I’ll remain from where I had begun,
Stumble before I start I was kicking all the stones as a child,
In the meadow when the storm came through and I burrowed straight back to you.
Ooooh Oh Ooh, You’ve recognized me,
(Ooooh Oh Ooh Ooh Ooh), I followed far, far from the trees,
(Ooooh Oh Ooh), The roots came up, up to my knees,
(Ooooh Oh Ooh Ooh Ooh), they twisted 'round,
I made no sound… No sound.
Would you ever doubt my love when my day is done?
I lay down my body within this earth I’ve won,
Would you try to follow the roads I had to walk?
There’s a whisper in the willow, from there you’ll hear me talk.
Songtekstvertaling
Verder van mijn weduwnaar huis, neem de weg die onder gaat in de zon,
Wachtend op mijn huid en bot om terug te keren en te zien wat ik geworden ben,
De zomer is hier nog niet geweest al zijn mijn dagen lang,
Breng me terug naar toen de nacht jong was en een ander lied werd gezongen.
En al die mooie verhalen die me naar deze deur brachten?
Is het troost in de sirene ' s gril, het comfort op deze houten vloer?
Is het een mislukking om degenen te vergeten die je ooit liefhad?
En ik probeer het me te herinneren, maar mijn geest is niet meer helder.
Ooooh oh Ooh, je hebt me herkend,
Ik volgde ver weg van de bomen,
De wortels kwamen op, tot op mijn knieën,
Ze draaien rond,
Ik maakte geen geluid... geen geluid.
Ik zwierf rond tot mijn broze bot bezweek en trok me naar de steen,
Verder van de steden die je kent, blijf ik van waar ik was begonnen.,
Struikelen voordat ik begin ik schopte alle stenen als kind,
In de weide toen de storm kwam en ik naar je terug kroop.
Ooooh oh Ooh, je hebt me herkend,
( Ooooh Oh Ooh Ooh Ooh), ik volgde ver, ver van de bomen,
(Ooooh Oh Ooh), de wortels kwamen op, tot aan mijn knieën,
(Ooooh Oh Ooh Ooh Ooh), ze draaiden rond,
Ik maakte geen geluid... geen geluid.
Zou je ooit aan mijn liefde twijfelen als mijn dag voorbij is?
Ik leg mijn lichaam neer in deze aarde Ik heb gewonnen,
Wil je proberen de wegen te volgen die ik moest bewandelen?
Er is een fluistering in de wilg, van daar zul je me horen praten.