Matt Nathanson — Vandalized songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Vandalized" van Matt Nathanson.
Songteksten
Well, it’s late at night.
There’s nobody around.
Just the sounds of the cars
Upon the asphalt ground.
It’s the waiting time,
When the hours grow still.
I gaze on through the glass
Inside my windowsill.
Though I know that you must be Somewhere in this world,
In this place where, at birth,
You and I were both hurled,
To think that we once were relating
Is a thing that has almost grown foreign to me.
It’s a bad sight,
Such a terrible waste,
To spend your time talking
In such bad taste.
It’s the same old line,
Though it’s not you I blame.
It’s your teachers and television
That you put to shame.
The night’s lasting longer
Because I’ve filled my head
With the things I could have done
And the words I could have said.
But, in truth, I was only spectating
And that’s a permanent part of reality.
So many rude lines,
So many petty crimes
And you don’t feel a need
To apologize.
Tonight is the time
That you stick in my mind,
But from now on I won’t become
Vandalized.
Now the room’s started filling
With the dawn’s early light
And the end has arrived
Of this long night.
I turn off the television
And I hit the bed
While your shade is still haunting
My ever-vulnerable head.
And there’s no use
In trying to compromise
When the kindest things we say are when we tell eachother lies
But it’s time I should quit my complaining
And behave with a little more dignity.
So many rude lines,
So many petty crimes
And you don’t feel a need
To apologize.
Tonight is the time
That you stick in my mind,
But from now on I won’t become
Vandalized.
Songtekstvertaling
Het is al laat.
Er is niemand in de buurt.
Alleen de geluiden van de auto ' s.
Op de asfaltgrond.
Het is de wachttijd.,
Als de uren nog groeien.
Ik kijk door het glas.
In mijn vensterbank.
Hoewel ik weet dat je ergens in deze wereld moet zijn.,
Op deze plek waar, bij de geboorte,
Jij en ik werden beiden gebukt.,
Te denken dat we ooit een relatie hadden
Is iets dat me bijna vreemd is geworden.
Het is een slecht gezicht.,
Wat een verspilling.,
Om je tijd door te brengen met praten.
Met zo ' n slechte smaak.
Het is dezelfde oude regel.,
Hoewel ik jou niet de schuld geef.
Het zijn je leraren en televisie
Dat zet je te schande.
De nacht duurt langer
Omdat ik mijn hoofd gevuld heb
Met de dingen die ik had kunnen doen
En de woorden die ik had kunnen zeggen.
Maar ik keek alleen maar toe.
En dat is een permanent deel van de realiteit.
Zoveel onbeschofte regels.,
Zoveel kleine misdaden.
En je voelt geen behoefte
Verontschuldigen.
Vanavond is de tijd
Dat je in mijn gedachten blijft,
Maar vanaf nu word ik niet meer
Vernield.
Nu begint de kamer te vullen.
Met het vroege licht van de dageraad
En het einde is gekomen.
Van deze lange nacht.
Ik zet de televisie uit.
En ik ging naar bed.
Terwijl je schaduw nog rondspookt.
Mijn altijd kwetsbare hoofd.
En het heeft geen zin
In een poging om een compromis te sluiten
Wanneer de aardigste dingen die we zeggen zijn als we elkaar leugens vertellen
Maar het is tijd dat ik stop met klagen.
En gedraag je een beetje meer waardig.
Zoveel onbeschofte regels.,
Zoveel kleine misdaden.
En je voelt geen behoefte
Verontschuldigen.
Vanavond is de tijd
Dat je in mijn gedachten blijft,
Maar vanaf nu word ik niet meer
Vernield.