Matt Kennon — You Had To Pick On Me songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "You Had To Pick On Me" van Matt Kennon.
Songteksten
He hid behind his lunchbox
Everyday at that bus-stop
Where some big ole boys got their kicks
Kickin' him 'round
He was scared as hell of that Recess Bill
That grey ground was more like a battlefield
And he knew he’d get himself killed
If he didn’t back down
With black in his eye and blood in his mouth
On the way home, all he thought about
Is we could’ve been team-mates, we could’ve been friends
You could’ve made a difference, you could’ve stepped in If you didn’t like me, you should’ve just let me be But no… you had to pick on me She heard them laughin' 'bout the way she looked
In the hallway at the high-school she hid behind her books
Everyday in that lunch-room, she wouldn’t eat a thing
She stared in that mirror, hatin' what she’d see
Tryin' to be pretty became a disease
She was killin' herself, just dyin' to fit in The diary she kept underneath her bed
Hid all those words, that she never said
We could’ve been sisters, cheerin' at the games
We could’ve gone to prom, shared the same limousine
If you didn’t like me, you should’ve just let me be But no… you had to pick on me It’s time to make a stand, take responsibility
Cause it’s gotten outta hand
There should never have to be Another child’s headstone
That might as well read…
You had to pick on me Yeah, you had to pick on me
Songtekstvertaling
Hij verstopte zich achter zijn broodtrommel.
Elke dag bij die bushalte.
Waar een paar grote jongens hun kick kregen
Schop hem rond
Hij was doodsbang voor die reces wet.
Die grijze grond was meer een slagveld.
En hij wist dat hij dood zou gaan.
Als hij zich niet terugtrok
Met zwart in zijn oog en bloed in zijn mond
Op weg naar huis, dacht hij alleen maar aan
We hadden teamgenoten kunnen zijn, we hadden vrienden kunnen zijn.
Je had een verschil kunnen maken, je had kunnen ingrijpen als je me niet mocht, je had me gewoon met rust moeten laten, maar nee... je moest me pesten ze hoorde ze lachen om de manier waarop ze eruit zag
In de gang op de middelbare school verstopte ze zich achter haar boeken.
Elke dag in die lunchkamer, wilde ze niets eten.
Ze staarde in die spiegel, hakte wat ze zou zien.
Proberen om mooi te zijn werd een ziekte.
Ze was zichzelf aan het vermoorden, ze wilde dolgraag in het dagboek passen dat ze onder haar bed bewaarde.
Verborg al die woorden, die ze nooit zei
We hadden zussen kunnen zijn.
We hadden naar het bal kunnen gaan, dezelfde limousine kunnen delen.
Als je me niet mocht, had je me met rust moeten laten, maar nee... je moest me pesten. het is tijd om een standpunt in te nemen, verantwoordelijkheid te nemen.
Want het is uit de hand gelopen.
Er zou nooit een grafsteen van een ander kind moeten zijn.
Dat kan net zo goed lezen.…
Je moest me pesten.