Mat Kearney — Undeniable songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Undeniable" van Mat Kearney.
Songteksten
It’s undeniable how brilliant you are
In an unreliable world you shine like a star
It’s unforgettable now that we’ve come this far
It’s unmistakable that you’re undeniable
February 5th, Friday morning, purple dawn,
Broke a yawn, as I stepped through the fog, like I stepped to a song
A moment like a poem, you wish you could hold it I shut my eyes like it’s frozen, it’s gone when I open
It slipped past the clouds right there where it lingered
Like your band and a girl could slip through your fingers
My feet hit the ground like a beat for the lonely
On a path beaten down by the crowds in the morning
If only I could touch past the phony
If only they were there now to hold me As the questions keep droning
You’re the only one who stuck it out last night
The only other one who caught the other line
You’re the only one when this world collides
The one that I can’t deny
It’s my last year here
My first class moved to portable 'A'
Under construction since summer
And it’s cold today
I can see my breath, and what’s left of the west parking lot
And all the spaces that we fought
And it all seems forgotten, left in the bottom
In past piles of rubble, in puddles of rain water
That hurt last night when I left like that
When I won’t come back
Speaking my peace to the past
I can’t help but wonder. who is this wind at my back
A whisper to walk on, come on from all that
You’re the only one who stuck it out last night
The only other one who caught the other line
You’re the only one when this world collides
The one that I can’t deny
How am I gonna take it away in this winter wind
You found me on a summer breeze
How am I gonna run away when the autumn breaks
Now that you gound me in the spring
Come on and sing it out
Thanks to /* */
Songtekstvertaling
Het valt niet te ontkennen hoe briljant je bent.
In een onbetrouwbare wereld straal je als een ster
Het is onvergetelijk nu we zo ver zijn gekomen.
Het is onmiskenbaar dat je onweerlegbaar bent.
5 februari, vrijdagochtend, paarse dageraad,
Brak een gaap, toen ik door de mist stapte, alsof ik naar een lied stapte
Een moment als een gedicht, je zou willen dat je het kon vasthouden ik sluit mijn ogen alsof het bevroren is, het is weg als ik open
Het glipte langs de wolken waar het bleef hangen.
Zoals je band en een meisje door je vingers glippen
Mijn voeten raken de grond als een beat voor de eenzame
Op een pad geslagen door de menigte in de ochtend
Kon ik maar voorbij de nep komen.
Waren ze er nu maar om me vast te houden.
Jij bent de enige die het gisteravond heeft uitgehouden.
De enige andere die de andere lijn pakte.
Jij bent de enige als deze wereld botst.
Degene die ik niet kan ontkennen
Het is mijn laatste jaar hier.
Mijn eerste klas verhuisde naar draagbare 'A'
In aanbouw sinds de zomer
En het is koud vandaag
Ik kan mijn adem zien, en wat er over is van de westelijke parkeerplaats.
En alle ruimtes waar we tegen vochten
En het lijkt allemaal vergeten, achtergelaten in de bodem
In het verleden stapels puin, in Plassen van regenwater
Dat deed pijn gisteravond toen ik zo wegging.
Als ik niet terugkom
Mijn vrede spreken met het verleden
Ik vraag het me af. wie is die wind in mijn rug?
Een fluistering om op te lopen, kom op van al dat
Jij bent de enige die het gisteravond heeft uitgehouden.
De enige andere die de andere lijn pakte.
Jij bent de enige als deze wereld botst.
Degene die ik niet kan ontkennen
Hoe neem ik het weg in deze winter wind
Je vond me op een zomerbries
Hoe kan ik weglopen als de herfst breekt?
Nu dat je me in de lente vastgraaft
Kom op en zing het uit
Dankzij /* */