Massiv — Geboren um zu sterben songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Geboren um zu sterben" van Massiv.
Songteksten
Man wird gezwungen das Geliebte schleunigst loszulassen
Man streichelt Steine und greift in leere Hosentaschen
Eure Lippen hängen nur an rauen Whiskey-Flaschen
Man gewöhnt sich, einen leeren kalten Körper anzufassen
Jeder ist sich fremd, wenn Felsen auf uns niederprasseln
Leute zahlen Geld um den besten Freund im Stich zu lassen
Menschen funktionieren nur wenn sie sich hassen
Ein fauler Tanz zwingt dich den ganzen Tag am Block zu hustlen
Mütter weinen den naiven Töchtern hinterher
Bildhübsche Blüten werden rausgezogen in das Meer
Der Teufel steckt im Menschen und lenkt dich hin und her
Menschen rasen durch das Leben, achten nicht auf den Verkehr
Ich lass' los, weil ich nicht fliegen kann
Ich vertrockne wie 'ne Rose in der Wüste, lass' den Regen fallen
Wer näht uns Menschen all' die Narben an den Herzen zu?
Wer pflegt uns wenn wir leiden, wer kniet und hört uns zu?
Wer hebt uns auf wenn wir am Boden liegen?
Ich wünschte jeder würd' für all' die Fehler nochmal eine Chance kriegen
Und hätt' ich Flügel würd' ich wegfliegen
Hätt' ich Flügel würd' ich wegfliegen
Nur wahren Helden meißelt man den Namen in den Stein
Freunde käuflich, weil sie den Duft des Geldes lieben
Als hätten sie 'nen Pakt mit dem Teufel unterschrieben
Was bringt uns all' das Gold wenn wir unter der Erde liegen
Das einzig' was uns hilft ist Beten für den Seelenfrieden
Man muss bereuen bevor man alte Fehler wiederholt
Wir vertrocknen wie die Krusten von 'nem Weizenbrot
Wir sind einfach viel zu sehr beschäftigt mit uns selbst
Bilden uns ein dass wir entscheiden wer die Erde bremst
Dass die Welt sich nur um uns dreht
Wären wir CDs, wären wir mit tiefen Kratzern übersäht
Ich will nicht erklärt bekommen dass du ehrlich bist
Während deine Ehre eingesperrt im Kerker sitzt
Ich lass' los, weil ich nicht fliegen kann
Ich vertrockne wie 'ne Rose in der Wüste, lass' den Regen fallen
Wer näht uns Menschen all' die Narben an den Herzen zu?
Wer pflegt uns wenn wir leiden, wer kniet und hört uns zu?
Wer hebt uns auf wenn wir am Boden liegen?
Ich wünschte jeder würd' für all' die Fehler nochmal eine Chance kriegen
Und hätt' ich Flügel würd' ich wegfliegen
Hätt' ich Flügel würd' ich wegfliegen
Nur wahren Helden meißelt man den Namen in den Stein
Songtekstvertaling
Men wordt gedwongen om de geliefde snel los te laten.
Je streelt stenen en grijpt in lege zakken.
Je lippen hangen alleen aan ruwe whiskyflessen.
Je raakt gewend aan het aanraken van een leeg koud lichaam.
Iedereen is een vreemde als er stenen op ons vallen.
Mensen betalen om de beste vriend in de steek te laten.
Mensen werken alleen als ze elkaar haten.
Een luie dans dwingt je de hele dag te hoesten.
Moeders huilen naar hun naïeve dochters.
Mooie bloemen worden uit de zee getrokken
De duivel is in de mens en leidt je heen en weer
Mensen rennen door het leven, let niet op het verkeer
Ik laat los omdat ik niet kan vliegen.
Ik droog op als een roos in de woestijn, laat de regen vallen
Wie naait alle littekens op onze harten?
Wie geeft om ons als we lijden, wie knielt en luistert naar ons?
Wie haalt ons op als we op de grond zijn?
Ik wou dat iedereen nog een kans kreeg voor alle fouten
En als ik vleugels had zou ik wegvliegen.
Als ik vleugels had, zou ik wegvliegen.
Alleen echte helden beitelen de naam in de steen
Vrienden te koop omdat ze houden van de geur van geld
Alsof zij een verbond met de duivel hadden gesloten.
Wat brengt al het Goud ons als we onder de aarde liggen?
Het enige wat ons helpt is bidden voor gemoedsrust.
Je moet berouw tonen voordat je oude fouten herhaalt.
We drogen op als korstjes tarwebrood.
We hebben het te druk met onszelf.
Stel je voor dat we beslissen wie de aarde remt.
Dat de wereld om ons draait
Als we cd ' s waren, zouden we bedekt zijn met diepe krassen.
Ik wil niet dat je eerlijk bent.
Terwijl uw Edelachtbare opgesloten zit in de kerker
Ik laat los omdat ik niet kan vliegen.
Ik droog op als een roos in de woestijn, laat de regen vallen
Wie naait alle littekens op onze harten?
Wie geeft om ons als we lijden, wie knielt en luistert naar ons?
Wie haalt ons op als we op de grond zijn?
Ik wou dat iedereen nog een kans kreeg voor alle fouten
En als ik vleugels had zou ik wegvliegen.
Als ik vleugels had, zou ik wegvliegen.
Alleen echte helden beitelen de naam in de steen