Maryla Rodowicz — Kiedy Się Dziwić Przestanę songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Kiedy Się Dziwić Przestanę" van Maryla Rodowicz.
Songteksten
Kiedy się dziwić przestanę
Gdy w mym sercu wygaśnie czerwień
Swe ostatnie, niemądre pytanie
Niezadane w połowie przerwę
Będę znała na wszystko odpowiedź
Ubożuchna rozsądkiem maleńkim
Czasem tylko popłaczę sobie
Łzami tkliwej, głupiej piosenki
By za chwilę wszystko, wszystko zapomnieć
Kiedy się dziwić przestanę
Będzie po mnie, będzie po mnie
Będzie po mnie, będzie po mnie
Będzie po mnie, po mnie
Kiedy się dziwić przestanę
Zgubię śpiewy podziemnych strumieni
Umrze we mnie co nienazwane
Co mi oczy jak róże płomieni
Dni jednakim rytmem pobiegną
Znieczulone, rozsądne, żałosne
Tylko życia straszliwe piękno
Mnie ominie nieśmiałą wiosną
Za daleko jej będzie do mnie
Kiedy się dziwić przestanę
Będzie po mnie, będzie po mnie
Będzie po mnie, będzie po mnie
Będzie po mnie, po mnie
Kiedy się dziwić przestanę
Lżej mi będzie i łatwiej bez tego
Ścichną szczęścia i bóle wyśmiane
Bo nie spytam już nigdy — dlaczego?
Błogi spokój wyrówna mi tętno
Gdy się życia nauczę na pamięć
Wiosny czułej bolesne piękno
Pożyczoną poezją zakłamię
I nic we mnie, we mnie
Nic koło mnie, koło mnie
Kiedy się dziwić przestanę
Będzie po mnie, będzie po mnie
Będzie po mnie, będzie po mnie
Będzie po mnie, po mnie
Songtekstvertaling
Als ik verrast ben, stop ik.
Als het rode licht uit gaat in mijn hart
Je laatste stomme vraag.
Ontevreden in het midden van een pauze
Ik zal het antwoord op alles weten.
Arme kleine geest.
Soms huil ik gewoon.
Tranen van een teder, stom lied
Alles vergeten in een minuut
Als ik verrast ben, stop ik.
Zal achter me aanzitten, zal achter me aanzitten.
Zal achter me aanzitten, zal achter me aanzitten.
Na mij.
Als ik verrast ben, stop ik.
Ik zal het zingen van de ondergrondse beken verliezen
Iets wat niet genoemd wordt, zal in Mij sterven.
Wat zijn mijn ogen als rozen?
De dagen lopen echter in ritme
Verdoofd, redelijk, zielig
Alleen het leven is een vreselijke schoonheid.
Ik sla de verlegen lente over.
Het zal te ver weg van mij zijn.
Als ik verrast ben, stop ik.
Zal achter me aanzitten, zal achter me aanzitten.
Zal achter me aanzitten, zal achter me aanzitten.
Na mij.
Als ik verrast ben, stop ik.
Het zal makkelijker en makkelijker voor me zijn zonder.
Ze zullen stil zijn van geluk en pijn.,
Omdat ik nooit meer zal vragen waarom.
Zalige kalmte is gelijk aan mijn pols.
Wanneer leer ik het leven uit mijn hoofd
Bron van pijnlijke schoonheid
Geleende poëzie
En niets in mij, in mij
Niets in mijn buurt.
Als ik verrast ben, stop ik.
Zal achter me aanzitten, zal achter me aanzitten.
Zal achter me aanzitten, zal achter me aanzitten.
Na mij.