Mary Chapin Carpenter — Learning The World songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Learning The World" van Mary Chapin Carpenter.
Songteksten
Grief rides quietly on the passenger side
Unwanted company on a long, long drive
It turns down the quiet songs and turns up the din
It goes where you go, it’s been where you’ve been
And pushing your empty cart mile after mile
Leaves you weeping in the wilderness
Of the supermarket aisle
And in the late night kitchen light it sits in a chair
Watching you pretend that it’s not really there
But it is, so it is and you ask
Are you predator or friend
The future or the past?
It hands you your overcoat and opens the door
You are learning the world again just as before
But the first time was childhood
And now you are grown
Broken wide open, cut to the bone
And all that you used to know is of no use at all
The same eyes you’ve always had have you walking into walls
And the same heart can’t understand
Why it’s so hard to feel
What used to be true
What’s now so unreal
But it is, so it is and you say
I wish I were the wind so that I could blow away
Grief sits silently on the edge of your bed
It’s closing your eyes, it’s stroking your head
The dear old companion is taking up air
Watching you pretend that it’s not really there
Songtekstvertaling
Rouw rijdt rustig aan de passagierszijde
Ongewenst gezelschap op een lange, lange rit
Het zet de Stille liedjes af en zet de din aan.
Het gaat waar je gaat, het is waar je geweest bent.
En je lege kar mile na mile duwen.
Laat je huilen in de wildernis
Van het Supermarkt gangpad
En in de late avond keukenlicht zit het in een stoel
Jou zien doen alsof het er niet echt is.
Maar het is zo en je vraagt
Ben je een roofdier of een vriend?
De toekomst of het verleden?
Het geeft je je overjas en opent de deur.
Je leert de wereld weer net als vroeger.
Maar de eerste keer was kindertijd.
En nu ben je volwassen.
Gebroken wijd open, tot op het bot gesneden
En alles wat jullie wisten heeft geen nut.
Dezelfde ogen die je altijd hebt gehad heb je lopen in muren
En hetzelfde hart kan het niet begrijpen
Waarom het zo moeilijk is om te voelen
Wat vroeger waar was
Wat is er nu zo onwerkelijk?
Maar dat is het wel en jij zegt:
Ik wou dat ik de wind was zodat ik weg kon waaien.
Verdriet zit stilletjes op de rand van je bed.
Het sluit je ogen, het streelt je hoofd.
De lieve oude metgezel gaat een luchtje scheppen.
Jou zien doen alsof het er niet echt is.