Mary Chapin Carpenter — John Doe No. 24* songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "John Doe No. 24*" van Mary Chapin Carpenter.
Songteksten
I was standing on the sidewalk in 1945
In Jacksonville, Illinois
When asked what my name was there came no reply
They said I was a deaf and sightless half-wit boy
But Louis was my name, though I could not say it I was born and raised in New Orleans
My spirit was wild, so I let the river take it On a barge and a prayer upstream
Well they searched for a mother and they searched for a father
And they searched till they searched no more
The doctors put to rest their scientific tests
And they named me «John Doe No. 24»
And they all shook their heads in pity
For a world so silent and dark
Well there’s no doubt that life’s a mystery
But so too is the human heart
And it was my heart’s own perfume when the crepe jasmine bloomed
On Rue Morgue Avenue
Though I couldn’t hear the bells of the streetcars coming
By toeing the track I knew
And if I were an old man returning
With my satchel and porkpie hat
I’d hit every jazz joint on Bourbon
And I’d hit everyone on Basin after that
The years kept passing as they passed me around
From one state ward to another
Like I was an orphan shoe from the lost and found
Always missing the other
And they gave me a harp last Christmas
And all the nurses took a dance
But lately I’ve been growing listless
I’ve been dreaming again of the past
I’m wandering down to the banks of the great Big Muddy
Where the shotgun houses stand
I am seven years old and I feel my dad
Reach out for my hand
While I drew breath no one missed me So they won’t on the day that I cease
Put a sprig of crepe jasmine with me To remind me of New Orleans
I was standing on the sidewalk in 1945
In Jacksonville, Illinois
Songtekstvertaling
Ik stond op de stoep in 1945.
In Jacksonville, Illinois
Toen ik vroeg hoe ik heette, kreeg ik geen antwoord.
Ze zeiden dat ik een dove en zichtloze halve gare was.
Maar Louis was mijn naam, hoewel ik het niet kon zeggen Ik ben geboren en getogen in New Orleans
Mijn Geest was wild, dus liet ik de rivier het meenemen op een boot en een gebed stroomopwaarts
Ze zochten een moeder en zochten een vader.
En zij zochten totdat zij niet meer zochten.
De artsen laten hun wetenschappelijke testen rusten.
En ze noemden me John Doe nr. 24.»
En ze schudden allemaal hun hoofd uit medelijden.
Voor een wereld zo stil en donker
Er is geen twijfel dat het leven een mysterie is.
Maar ook het menselijk hart.
En het was mijn hart ' s eigen parfum toen de crêpe jasmijn bloeide
Op Rue Morgue Avenue
Hoewel ik de klokken van de straatkar ' s niet kon horen komen
Door op de baan te gaan die ik kende
En als ik een oude man was die terugkwam
Met mijn tas en porkpie hoed.
Ik ging naar elke jazzclub met Bourbon.
En daarna sloeg ik iedereen in Basin.
De jaren gingen voorbij toen ze me passeerden.
Van de ene staat naar de andere
Alsof ik een weesschoen was van de gevonden voorwerpen.
Altijd de andere missen
En ze gaven me een harp afgelopen kerst
En alle verpleegsters gingen dansen.
Maar de laatste tijd word ik lusteloos.
Ik heb weer over het verleden gedroomd.
Ik dwaal af naar de oevers van de grote modderige
Waar de shotgun huizen staan
Ik ben zeven en ik voel mijn vader
Steek je hand uit.
Terwijl ik adem haalde, miste niemand me, dus dat gebeurt niet op de dag dat ik stop.
Doe een schepje crêpe jasmine bij me om me aan New Orleans te herinneren.
Ik stond op de stoep in 1945.
In Jacksonville, Illinois