Mary Chapin Carpenter — Fading Away songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Fading Away" van Mary Chapin Carpenter.
Songteksten
You are fading away in pieces and parts
Like old china and glass, in fragments and shards
Moment by moment, a day at a time
By the side of the road, in the dark of the night
You are leaving me here like the seasons will do Leaving nothing behind but I know it was you
That walked where I walk now, that stood where I stand
Some phantom performing a strange sleight of hand
And the places I see are returning once more
To the places I knew them to be long before
They merged with your laugh
They locked with your eyes
I have almost regained them,
Along with my stride
You are turning to nothing like ash off a fire
As it rises and floats up higher and higher
As the flame slowly dies and the fire turns cold
Like the color of sky the higher you go And the world that I see is returning once more
To the world that I knew it be long before
It had merged with your laugh
It had locked with your eyes
I’ve been letting it go, with all my goodbyes
You are blurring like memory and falling like dust
On old wedding bouquets, the roses and rust
On the wheel, on the mantle,
In the quiet of day
You are vanishing slowly
You are fading away
Songtekstvertaling
Je vervaagt in stukken en delen.
Zoals oud porselein en glas, in fragmenten en scherven
Van Moment tot moment, van dag tot dag.
Aan de kant van de weg, in het donker van de nacht
Je laat me hier achter zoals de seasons niets achterlaten. maar ik weet dat jij het was.
Dat liep waar ik nu loop, dat stond waar ik sta
Een of ander spook dat een vreemde goocheltruc uitvoerde.
En de plaatsen die ik zie keren weer terug.
Naar de plaatsen waarvan ik wist dat ze lang daarvoor waren.
Ze smolten samen met jouw lach.
Ze zijn met je ogen vergrendeld.
Ik heb ze bijna terug.,
Samen met mijn stap
Je verandert in niets als as van een vuur.
Als het stijgt en zweeft hoger en hoger
Als de vlam langzaam sterft en het vuur koud wordt
Zoals de kleur van de hemel hoe hoger je gaat en de wereld die ik zie keert weer terug.
Voor de wereld waarvan ik wist dat het lang geleden was
Het was samengesmolten met je lach
Het had je ogen op slot gedaan.
Ik heb het laten gaan, met al mijn afscheid
Je vervaagt als geheugen en valt als stof.
Op oude bruidsboeketten, de rozen en roest
Op het stuur, op de mantel,
In de stilte van de dag
Je verdwijnt langzaam.
Je vervaagt.