Mary Chapin Carpenter — Between Here And Gone songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Between Here And Gone" van Mary Chapin Carpenter.
Songteksten
Tonight, the moon came out, it was nearly full.
Way down here on earth, I could feel it’s pull.
The weight of gravity or just the lure of life,
Made me want to leave my only home tonight.
Now I’m just wonderin' how we know where we belong.
Is it in a photograph, or a dashboard poet’s song?
Will I have missed my chance to right some ancient wrong,
Should I find myself between here and gone?
Now I could grab my keys, clear out in my truck,
With every cent on board bringing me their luck.
An' I could drive too fast, like a midnight sleeve,
As if there was a way to outrun the grief.
Now I’m just wonderin' how we know where we belong.
In a song that’s left behind in the dream I couldn’t wake from.
Could I have felt the brush of a soul that’s passing on,
Somewhere in between here and gone?
Up above me,
Wayward angels,
A blur of wings and grace.
One for courage,
One for safety,
One for «just in case».
I thought a light went out, but now the candle shines.
I thought my tears wouldn’t stop, then I dried my eyes.
And after all of this, the truth that holds me here,
Is that this emptiness is something not to fear.
Yeah, I’ll keep wondering how we know where we belong,
After all the journeys made, and the journeys yet to come.
When I feel like giving up instead of going on,
Somewhere in between.
Yeah, I’m just wondering how we know where we belong.
Is it in the arc of the moon, leaving shadows on the lawn?
In the path of fireflies and a single bird at dawn,
Singing in between here and gone.
Songtekstvertaling
Vanavond was de maan bijna vol.
Hier op aarde voelde ik dat het pull was.
Het gewicht van de zwaartekracht of gewoon de verleiding van het leven,
Daardoor wilde ik mijn enige thuis vanavond verlaten.
Nu vraag ik me af hoe we weten waar we thuishoren.
Staat het op een foto of op het lied van een dichter?
Zal ik mijn kans gemist hebben om een oude fout recht te zetten,
Moet ik mezelf tussen hier en weg vinden?
Nu kan ik mijn sleutels pakken, wegrijden in mijn truck.,
Met elke cent aan boord brengt me hun geluk.
Ik kan te snel rijden, als een nachtmouw.,
Alsof er een manier is om het verdriet te ontlopen.
Nu vraag ik me af hoe we weten waar we thuishoren.
In een lied dat achtergelaten is in de droom waar ik niet van wakker kon worden.
Had ik de aanraking van een ziel kunnen voelen die voorbij gaat,
Ergens tussen hier en weg?
Boven me,
Wayward angels,
Een waas van vleugels en gratie.
Eén voor moed.,
Eén voor de veiligheid,
Eén voor 'voor het geval dat'.
Ik dacht dat er een licht uitging, maar nu schijnt de kaars.
Ik dacht dat mijn tranen niet zouden stoppen, toen droogde ik mijn ogen.
En na dit alles, de waarheid die me hier houdt,
Is dat deze leegte iets is om niet bang voor te zijn.
Ja, ik blijf me afvragen hoe we weten waar we thuishoren,
Na alle reizen die gemaakt zijn, en de reizen die nog moeten komen.
Als ik zin heb om op te geven in plaats van verder te gaan,
Ergens tussenin.
Ja, ik vraag me af hoe we weten waar we thuishoren.
Is het in de boog van de maan, schaduwen achterlaten op het gazon?
Op het pad van vuurvliegjes en een enkele vogel bij dageraad,
Zingen tussen hier en weg.