Martyn Joseph — All in the Past songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "All in the Past" van Martyn Joseph.
Songteksten
When the valleys roared with engines
And cried with hymns of light
Disciples with canaries
Dug dark deeper than the night
Now a fiery cloudy pillar
Hovers over business parks
As the lungs of emphysemic men
Sing as rising larks
But Auld Lang Syne holds little comfort
In history’s disarray
The stolen land, the blazing croft
The past won’t go away
Boats banished from Port William
The pregnant chambermaid
Justice has a memory
Some memories will not fade
From the woods of Nova Scotia
To Vancouver Islands waves
A burnt-clan converses
And counts the unmarked graves
Of a nation and a language
Expelled from hill and glen
Meanwhile in the pubs of Partick
Their tongue speaks free again
And what to sing of Ireland
That doesn’t burst the breast
From Coleraine down to Fermanagh
The fields pray and yearn for rest
Sweet holy land of magic
Still sending out your fleece
And may it come back to you ten fold
With an armistice of peace
Songtekstvertaling
Toen de valleien stroomden.
En weenden met hymnen van licht.
Discipelen met kanaries
Groef donker dieper dan de nacht
Nu een vurige bewolkte pilaar
Zweeft boven bedrijvenparken
Als de longen van emfysemische mannen
Zing als rijzende leeuweriken
Maar Auld Lang Syne heeft weinig troost
In de wanorde van de geschiedenis
Het gestolen land, de brandende croft
Het verleden zal niet weggaan.
Boten verbannen uit Port William
Het zwangere kamermeisje
Gerechtigheid heeft een herinnering.
Sommige herinneringen zullen niet vervagen
Vanuit het bos van Nova Scotia
Naar Vancouver eilanden golven
Een verbrande clan converseert
En telt de ongemarkeerde graven.
Van een natie en een taal
Verdreven uit hill en glen
Ondertussen in de pubs van Partick
Hun tong spreekt weer vrij.
En wat te zingen over Ierland
Dat breekt de borst niet.
Van Coleraine tot Fermanagh
De velden bidden en verlangen naar rust
Zoete Heilige land van magie
Ik stuur nog steeds je vlies.
En moge het bij je terugkomen, tien vouwen.
Met een wapenstilstand van vrede