Martha and the Muffins — Terminal Twilight songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Terminal Twilight" van Martha and the Muffins.
Songteksten
There’s a telephone ringing in an empty room
And car brakes squealing
Distant traffic, constant sighing
Far-off voices mumbling
Up above a jet plane droning
Dogs barking, pigeons moaning
Dishes rattling in a sink
A screen door slams
Someone’s laughing
Grasses being softly trampled
Heavy object dragged on gravel
Children screaming
My own heart beating
Fighting down the panic, panic, panic!
Shapeless silhouettes slipping
Just out of sight
Car headlights screaming
Inescapable light
Telephone voice droning
The words can’t be right
You were warm, even breathing
This Sunday last night
Lying formless faces
Turning away
Deaf lips fall silent
No words to say
If only they’d leave me
Perhaps you might stay
In my windowless room
Night turns to day
There’s a crack in my walls
And it looks just like you
Sometimes my sheets are the hills of Arabia
But someone always pulls them down again
Now I think I can hear you
An inaudible sigh
In the mirror I see you’re
Inbetweening by
And I reach out to touch you
This must be a lie
I call out your name
But there is no reply
Songtekstvertaling
Er rinkelt een telefoon in een lege kamer.
En autowrakken die krijsen
Ver weg verkeer, constant Zuchten
Verre stemmen mompelen
Boven een straalvliegtuig droning
Blaffende honden, kreunende duiven
Borden rammelen in een gootsteen
Een hordeur slaat
Iemand lacht
Grassen die zachtjes vertrapt worden
Zwaar voorwerp op Grind gesleurd
Kinderen schreeuwen
Mijn eigen hart klopt
De paniek bestrijden, paniek, paniek!
Vormloze silhouetten die uitglijden
Gewoon uit het zicht.
Auto koplampen schreeuwen
Onoplosbaar licht
Telefonische stemdroning
De woorden kunnen niet kloppen.
Je was warm, ademde zelfs.
Afgelopen zondag.
Vlakke zijden
Zich afkeren
Dove lippen vallen stil
Geen woorden om te zeggen
Hadden ze me maar verlaten.
Misschien kun je blijven.
In mijn raamloze kamer
De nacht verandert in de dag
Er zit een scheur in mijn muren.
En het lijkt precies op jou.
Soms zijn mijn lakens de heuvels van Arabië.
Maar iemand trekt ze altijd weer naar beneden.
Nu denk ik dat ik je kan horen.
Een onhoorbare zucht
In de spiegel zie ik je
Inperking door
En ik reik uit om je aan te raken
Dit moet een leugen zijn.
Ik roep je naam.
Maar er is geen antwoord