Marta Gomez — De amarillo se viste la tarde songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "De amarillo se viste la tarde" van Marta Gomez.
Songteksten
Con paciencia de jardinero,
Va don hernando inventando gatos
En donde antes había madera.
Con paciencia de pescador,
Él talla hasta el amanecer.
Con la calma de un aguacero,
Su hermana pinta las alegrías
Con dos colores que se inventó.
Con la calma de un ventarrón
Le pinta hasta un amanecer.
La tarde caleña de amarillo se viste
Y las nubes que vuelan son tan sólo ilusión
Porque cuando al mirarlas en un soplo se alejan
Y no puede tocarlas quien no llegue hasta el sol
Con paciencia de costurera,
Voy recogiendo yo los retazos
De la madera que sobró.
Los escondo dentro del mar
Para que pierdan su color.
Con la calma de un caracol,
Yo también espero aquí en la orilla
A la madera que escondí.
A que vuelva para contarme
Los colores que aprendió.
La tarde caleña de amarillo se viste
Y las nubes que vuelan son tan solo ilusión
Porque cuando al mirarlas en un soplo se alejan
Y no puede tocarlas quien no llegue hasta el sol.
La tarde caleña de amarillo se viste
Y este mar que yo espero es tan solo ilusión
Es un mar de madera del color que se inventa
La mujer que le pinta hasta un amanecer.
Songtekstvertaling
Met het geduld van de tuinman,
Ga don hernando katten uitvinden.
Waar vroeger hout lag.
Met het geduld van de visser,
Hij snijdt tot zonsopgang.
Met de rust van een regenbui,
Zijn zus schildert de vreugde
Met twee kleuren die uitgevonden zijn.
Met de rust van een storm
Het schildert hem tot zonsopgang.
De avond caleña de amarillo jurken
En de wolken die vliegen zijn slechts illusie
Want als je in een adem naar ze kijkt, gaan ze weg.
En je kunt ze niet aanraken als je niet bij de zon komt.
Met het geduld van een naaister,
Ik raap de stukken zelf wel op.
Van het overgebleven hout.
Ik verstop ze in de zee.
Dus ze verliezen hun kleur.
Met de kalmte van een slak,
Ik wacht hier ook op de kust.
Het hout dat ik verborg.
Om terug te komen en het me te vertellen
De kleuren die hij leerde.
De avond caleña de amarillo jurken
En de wolken die vliegen zijn slechts illusie
Want als je in een adem naar ze kijkt, gaan ze weg.
En je mag ze niet aanraken als je niet in de zon komt.
De avond caleña de amarillo jurken
En deze Zee, waarvan ik hoop, is slechts een illusie.
Het is een zee van hout van de kleur die is uitgevonden
De vrouw die hem schildert tot zonsopgang.