Marracash — L'Ultima Settimana songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "L'Ultima Settimana" van Marracash.
Songteksten
Fissami pure, non so dirti la verità
Dai vieni qua e dimmi che anch’io ho un’anima
Se sì non è più un segreto, ma in realtà
Non so dirtelo
Guardami a fondo, stavolta non basterà
Tu tremi già e sai che qualcosa non va
Non pensarci perché tanto questa volta io
Non so dirtelo
La città è ormai lontana e sono qui che guido
Sono vivo, e ho ancora lei vicino
Accucciata sul sedile, almeno lei è innocente
Lei che non sa niente di quello che combino
Io meschino, che ho rovinato tutto
Come ho potuto? Chissà, forse era destino
E butto giù un sorso dal suo finestrino
Per tenere chiuso fuori il buio, arriverà il mattino
E non farmi domande e io non ti dirò bugie
Ma tu non me lo chiedi perché sto sulle mie
Perché ti ho chiesto di partire, senza dirlo a nessuno
Perché penso per due, che ho sempre pensato per uno
«E non c'è più il futuro di una volta»
Leggo al cesso dell’autogrill, che ironia della sorte
Ma non c'è ironia nella morte
Pago il caffè ed esco, c'è foschia questa notte
Fissami pure, non so dirti la verità
Dai vieni qua e dimmi che anch’io ho un’anima
Se sì non è più un segreto, ma in realtà
Non so dirtelo
Guardami a fondo, stavolta non basterà
Tu tremi già e sai che qualcosa non va
Non pensarci perché tanto questa volta io
Non so dirtelo
E lei mi fa ciao dal parabrezza, ingoio l’amarezza
Voglio che mi veda senza
C'è il mare, c'è brezza, le corro incontro
Coi biglietti in tasca per la prima nave in partenza
E tutto la diverte, ride, la sto a guardare
Semplicemente pensando che le è andata male
Messina splende, guido tra i fichi d’india
Arance di Sicilia, lei si sistema il trucco alle ciglia
Arriviamo che sono già a tavola, Rino è a capotavola
È sorpreso ma non chiede che ci faccio là
Ci sistema fuori Avola
Vecchia casa isolata, tutta in pietra, e, puff, sembra una favola
Se ne innamora e io penso che sia un bel modo
Per un uomo di passare la sua ultima settimana
Stiamo solo per qualche ora, io bevo, sciolgo quel nodo
Ora quella tenda chiudila, che mi va
Fissami pure, non so dirti la verità
Dai vieni qua e dimmi che anch’io ho un’anima
Se sì non è più un segreto, ma in realtà
Non so dirtelo
Guardami a fondo, stavolta non basterà
Tu tremi già e sai che qualcosa non va
Non pensarci perché tanto questa volta io
Non so dirtelo
Passati i primi giorni non penso nemmeno più a scappare
Non le dico mai no, qualsiasi cosa voglia fare
Il mare, le cene, la pace, le chiese, le strade di giorno
Lei così viva e bella, io dentro morto
Più mi accorgevo di quanto era bella averla
Più si avvicinava il momento di perderla
E lei era sempre stata lì, come una fune tesa
E io non mi ero mai allungato per prenderla
Ed ora era tardi, troppo tardi per me e lei
Dopodomani sarò a Milano alle sei
Per dirgli «non ce l’ho fatta», che non ho i soldi
Per prendermi due colpi e pareggiare i conti
Un cerchio sopra di me, i loro volti mentre è a te che penso
Mentre crepo e vado all’inferno, leggi il biglietto
Ho messo i soldi in un doppiofondo, un tramonto
Tu in spiaggia che ridi girando in tondo, poi nulla
Tu in spiaggia che ridi girando in tondo, poi nulla
Tu in spiaggia che ridi girando in tondo, poi nulla
Tu in spiaggia che ridi girando in tondo, poi nulla
E poi nulla…
Songtekstvertaling
Kijk me aan, Ik kan je de waarheid niet vertellen.
Kom hier en zeg me dat ik ook een ziel heb.
Zo ja, dan is het niet langer een geheim, maar eigenlijk
Dat kan ik je niet vertellen.
Kijk me aan. deze keer zal het niet genoeg zijn.
Je beeft al en je weet dat er iets mis is.
Denk er niet aan, want deze keer ...
Dat kan ik je niet vertellen.
De stad is ver weg en ik ben hier aan het rijden
Ik leef en ik heb haar nog steeds in de buurt.
Gehurkt op de stoel, is ze tenminste onschuldig.
Zij die niets weet van wat Ik combineer
Ik heb alles verpest.
Hoe kon ik? Wie weet, misschien was het het lot.
En ik neem een slokje uit zijn raam.
Om de duisternis weg te houden, zal de morgen komen.
En stel me geen vragen en Ik zal je geen leugens vertellen.
Maar je vraagt het me niet omdat ik op de mijne ben.
Omdat ik je vroeg weg te gaan zonder het iemand te vertellen.
Want ik denk voor twee, dat ik altijd heb gedacht voor een
"En er is niet meer toekomst dan er ooit was»
Ik las in het toilet van de autogrill, welke ironie van het lot
Maar er is geen ironie in de dood
Ik betaal voor koffie en ga uit, het is mistig vanavond
Kijk me aan, Ik kan je de waarheid niet vertellen.
Kom hier en zeg me dat ik ook een ziel heb.
Zo ja, dan is het niet langer een geheim, maar eigenlijk
Dat kan ik je niet vertellen.
Kijk me aan. deze keer zal het niet genoeg zijn.
Je beeft al en je weet dat er iets mis is.
Denk er niet aan, want deze keer ...
Dat kan ik je niet vertellen.
En ze zegt Hallo van de voorruit, ik slik de bitterheid
Ik wil dat hij me ziet zonder
Daar is de zee, daar is de wind, Ik ren om haar te ontmoeten
Met kaartjes in je zak voor het eerste schip dat vertrekt.
En alles amuseert haar, lacht, Ik kijk naar haar
Ik dacht dat ze fout ging.
Messina schijnt, ik rij tussen de stekelige peren.
Siciliaanse sinaasappels, ze zet haar make-up op haar wimpers.
We weten dat ze al aan tafel zitten, Rino staat aan het hoofd van de tafel.
Hij is verbaasd, maar hij vraagt niet wat ik daar doe.
We system out Avola
Oud vrijstaand huis, helemaal van steen, en puff, lijkt op een sprookje.
Hij wordt er verliefd op en ik denk dat het een leuke manier is.
Voor een man om zijn laatste week door te brengen
We zijn hier maar een paar uur, Ik drink, ik maak die knoop los.
Doe dat gordijn dicht.
Kijk me aan, Ik kan je de waarheid niet vertellen.
Kom hier en zeg me dat ik ook een ziel heb.
Zo ja, dan is het niet langer een geheim, maar eigenlijk
Dat kan ik je niet vertellen.
Kijk me aan. deze keer zal het niet genoeg zijn.
Je beeft al en je weet dat er iets mis is.
Denk er niet aan, want deze keer ...
Dat kan ik je niet vertellen.
Na de eerste paar dagen denk ik er niet eens aan om weg te lopen.
Ik zeg nooit nee tegen haar, wat ze ook wil doen.
De zee, de diners, de vrede, de kerken, de straten overdag
Ze is zo levend en mooi, Ik ben dood van binnen.
Hoe meer ik me realiseerde hoe mooi het was om het te hebben.
Hoe dichter de tijd kwam om haar te verliezen
En ze was er altijd geweest, als een strak touw.
En ik heb me nooit uitgestrekt om het te krijgen.
En nu was het te laat, te laat voor mij en haar.
Overmorgen ben ik om zes uur in Milaan.
Om hem te zeggen, "Ik heb het niet gehaald," dat ik het geld niet heb.
Om twee hits te nemen en de score gelijk te maken
Een cirkel boven me, hun gezichten terwijl ik aan jou denk
Terwijl ik breek en naar de hel ga, lees het ticket
Ik stop het geld in een dubbele bodem, een zonsondergang
Jij op het strand, lachend rondjes, dan niets.
Jij op het strand, lachend rondjes, dan niets.
Jij op het strand, lachend rondjes, dan niets.
Jij op het strand, lachend rondjes, dan niets.
En dan niets meer.…