Marketa Irglova — Time Immemorial songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Time Immemorial" van Marketa Irglova.
Songteksten
Wounded soldier, rest a while.
In this house you’re safe from harm.
Let the war fight itself.
Don’t be alarmed-
Though I wear a uniform of your army’s enemy,
I am no enemy to you.
We didn’t start this war, or the one before.
All we’ve ever wanted was to live in peace.
War is the mindset of those threatened by the thought
Of losing power, and control, don’t you see
We have been our worst enemy.
But you and I have minds of our own,
We can choose to disengage,
From the collective misperception,
Of the kind of war that’s being waged here.
We’re living in fear.
Life, like the stream running through,
The many hills and plains of landscape you,
To meet the greater body of the sea.
There, not diminished but built upon,
It returns itself to where it came from,
So can it be with you and me.
We are the heart and soul of our greater whole.
All we’ve ever wanted was to come home to ourselves.
Since time immemorial there’s been conflict and war,
Each new one greater than the one before.
Don’t you see we have been our sole enemy?
But you and I can break the circle,
We don’t have to feed the flames.
Pointing fingers, blaming others.
We are all to blame around here,
For living in fear.
Songtekstvertaling
Gewonde soldaat, rust even uit.
In dit huis ben je veilig.
Laat de oorlog zelf vechten.
Wees niet bang.-
Al draag ik een uniform van de vijand van je leger.,
Ik ben geen vijand voor jou.
We zijn deze oorlog niet begonnen.
We wilden alleen maar in vrede leven.
Oorlog is de denkwijze van degenen die bedreigd worden door de gedachte
Van het verliezen van macht, en controle, zie je niet
We zijn onze ergste vijand geweest.
Maar jij en ik hebben onze eigen gedachten.,
We kunnen ervoor kiezen om uit te schakelen,
Van de collectieve misperceptie,
Van het soort oorlog dat hier wordt gevoerd.
We leven in angst.
Leven, als de stroom die door,
De vele heuvels en vlaktes van het landschap u,
Om het grotere lichaam van de zee te ontmoeten.
Daar, niet verminderd, maar gebouwd op,
Het keert terug naar waar het vandaan kwam.,
Dat kan ook met jou en mij.
Wij zijn het hart en de ziel van ons grotere geheel.
We wilden alleen maar thuiskomen.
Sinds mensenheugenis zijn er conflicten en oorlogen geweest.,
Elke nieuwe is groter dan de vorige.
Zie je niet dat we onze enige vijand zijn geweest?
Maar jij en ik kunnen de cirkel doorbreken.,
We hoeven de vlammen niet te voeden.
Met de vingers wijzen, anderen de schuld geven.
Het is allemaal onze schuld.,
Om in angst te leven.