Mark Olson — Wind And Rain songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Wind And Rain" van Mark Olson.
Songteksten
Further down the road there’s a promise
Standing in the wind and rain
Waiting for the birds of spring
Empty pockets are a part of love
Reach out for tomorrow
Life can be you and me
I won’t ever deceive you babe
Put a light in the window
And I’ll call your name
I’ll be yours always
I’ll be yours
All the seeds of chance are in the wind now
Taken from their waking dreams
Tossed and turned for us to see
Summers on your side when winter fades
Nå må lille Anna sove
Sove godt I senga si
Nå må lille Anna sove
Sove godt i senga si
We drove down to Beresford South Dakota. My Mom and Dad in the front,
two sisters and I in the back. My Aunt Margaret lived there all by herself.
My Dad would start to drive real fast and we would open the windows and spill
grape soda on ourselves. There were town parks we would stop at with bandstands,
no one else walking around under the trees just us; alone we’d stop there for
a while. Just being there with the family then, there wasn’t any time to make
decisions, there wasn’t any time at all and isn’t that what we want for
ourselves, a place to live, some work to do and our loved ones to be with
Songtekstvertaling
Verder op de weg is er een belofte
Staande in de wind en regen
Wachtend op de vogels van de lente
Lege zakken zijn een deel van de liefde.
Neem contact op voor morgen.
Het leven kan jij en ik zijn
Ik zal je nooit bedriegen, schat.
Doe een licht in het raam.
En Ik zal je naam roepen.
Ik zal altijd van jou zijn.
Ik zal van jou zijn.
Alle zaden van het toeval zijn nu in de wind
Weggenomen uit hun wakende dromen
Heen en weer geslingerd om ons te laten zien
Zomers aan jouw kant als de winter vervaagt
Nå må lille Anna sove
Sove godt i senga si
Nå må lille Anna sove
Sove godt i senga si
We reden naar Beresford South Dakota. Mijn vader en moeder vooraan.,
twee zussen en ik achterin. Mijn tante Margaret woonde daar helemaal alleen.
Mijn vader begon heel snel te rijden en we deden de ramen open en morsten.
druivensap op onszelf. Er waren stadsparken waar we zouden stoppen met bandstands,
niemand anders loopt onder de bomen, alleen wij.
tijdje. Toen ik daar met de familie was, was er geen tijd om
beslissingen, er was helemaal geen tijd en is dat niet wat we willen voor
onszelf, een plek om te wonen, wat werk te doen en onze geliefden om bij te zijn