Marie-Paule Belle — L'Enfant Et La Mouche songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "L'Enfant Et La Mouche" van Marie-Paule Belle.
Songteksten
Seul il joue au jardin
Il est insouciant
Ce n’est qu’un enfant
Il s'élance en courant
Referme la main
La mouche est dedans
Il joue il rit
La mouche est à lui
Et il lui arrache les ailes
Il est si petit
Toi qui lis les journaux
Qui a des idées
Sais-tu regarder
Ces choses qui sont si naturelles
Qu’on oublie souvent qu’elles sont cruelles
Dans le grand camion noir
Les chevaux finis ont déjà compris
C’est vers les abattoirs
Que l’homme insouciant les mène ce soir
C’est son métier
Il n’est pas méchant
Mais il frappe il crie
En les poussant dans la nuit
Toi qui veux la justice
Et qu’elle se bâtisse
Dans tous les pays
Ces choses qui sont si naturelles
Vois-tu seulement combien c’est pareil
Le chômeur humilié
Et qu’on ne plaint pas
Tant qu’il peut manger
Le prisonnier perdu
Par des mots savants
Qu’il ne comprend plus
On a pitié on en parle un peu
Et ça nous rassure
On veut croire que ça va mieux
Ce cri d’enfant battu
On l’a entendu
Mais on n’a rien dit
Ce vieux dans un couloir
Sur de vieux journaux
Qui a peur du noir
Ils sont si près
Qu’on ne les voit pas
Et on s’en va Pour pleurer au cinéma
C’est une même guerre
Une même misère
On les voit partout
Ces choses qui sont si naturelles
Qu’on oublie souvent qu’elles sont cruelles
Seul il joue au jardin
Il est insouciant
Ce n’est qu’un enfant
Il s'élance en courant
Referme la main
La mouche est dedans
Il joue il rit
La mouche est à lui
Et il lui arrache les ailes
il est si petit
Songtekstvertaling
Alleen speelt hij in de tuin.
Hij is zorgeloos.
Hij is nog maar een kind.
Hij loopt weg.
Doe je hand dicht.
De vlieg is in
Hij speelt hij lacht
De vlieg is van hem.
En hij scheurt zijn vleugels eraf
Het is zo klein.
U die de kranten leest
Wie heeft er ideeën?
Kun je kijken?
Die dingen die zo natuurlijk zijn
Dat we vaak vergeten dat ze wreed zijn
In de grote zwarte truck.
Paarden hebben het al begrepen.
Het is voor de slachthuizen.
Laat de zorgeloze man ze vanavond leiden
Het is zijn werk.
Hij is niet gemeen.
Maar hij slaat, hij schreeuwt.
Ze in de nacht duwen
Jullie die gerechtigheid willen
En laat het bouwen
In alle landen
Die dingen die zo natuurlijk zijn
Zie je alleen hoeveel het hetzelfde is?
De werklozen vernederd
En dat we niet klagen
Zolang hij maar kan eten.
De verloren gevangene.
Door geleerde woorden
Dat hij het niet meer begrijpt
We hebben medelijden dat we er een beetje over praten.
En het stelt ons gerust
We willen denken dat het beter is.
Dit geslagen kind huilt
We hebben hem gehoord.
Maar we hebben niets gezegd.
Deze oude man in een gang
Op oude kranten
Die bang is in het donker
Ze zijn zo dichtbij.
Dat we ze niet zien.
En we vertrekken om te huilen in de film
Het is dezelfde oorlog.
Dezelfde ellende.
We zien ze overal.
Die dingen die zo natuurlijk zijn
Dat we vaak vergeten dat ze wreed zijn
Alleen speelt hij in de tuin.
Hij is zorgeloos.
Hij is nog maar een kind.
Hij loopt weg.
Doe je hand dicht.
De vlieg is in
Hij speelt hij lacht
De vlieg is van hem.
En hij scheurt zijn vleugels eraf
het is zo klein.