Marie-Elaine Thibert — Les herbes hautes songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Les herbes hautes" van Marie-Elaine Thibert.
Songteksten
Quand auront disparu toutes nos mèches blondes,
Quand le bout de la rue sera le bout du monde…
Que seront devenues nos danses vagabondes
Parmi les herbes hautes…
Parmi les herbes hautes…
Lorsque soleil et vent me sembleront
trop lourds,
Quand les cris des enfants ne seront
que bruits sourds…
Mon regard aura bu toutes les couleurs du jour
Devant les herbes hautes…
Devant les herbes hautes…
Au bal des amoureux et de son ange qui passe…
Aurons-nous tous les deux l'envie d’effacer nos âges…
Quand les heures filantes auront fauché les rires
Les herbes galopantes, leurs bras de souvenirs…
Dans un dernier élan saurons-nous retenir
L’instant des herbes hautes…
L’instant des herbes hautes…
Au bal des amoureux et de son ange qui passe…
Aurons-nous dans les yeux le même désir
d’envol…
Au bal de nos adieux et de nos vies qui passent
Ferons-nous tous les deux pour la dernière fois
Les mêmes pas légers sur les mêmes airs de valse
Du temps des herbes hautes…
Du temps des herbes hautes…
Me prendras-tu la main comme la première fois
Retiendras-tu ton souffle, quand je rendrai le mien…
Me prendras-tu la main comme la première fois
Retiendras-tu ton souffle, quand je rendrai le mien…
Quand je rendrai le mien…
Songtekstvertaling
Als al onze blonde sloten verdwenen zijn, als het einde van de straat het einde van de wereld zal zijn... wat zullen onze wandelende dansen worden tussen de grote kruiden... tussen de grote kruiden... als de zon en de wind te zwaar lijken, als de kreten van kinderen alleen dove geluiden zullen zijn... mijn blik zal alle kleuren van de dag hebben opgedronken voor de grote kruiden... voor de hoge kruiden... op de bal van geliefden en zijn passerende Engel... zullen we beiden de wens hebben om onze leeftijden te wissen... wanneer de uren het gelach hebben gemaaid ... de galopperende kruiden, hun armen van herinneringen... in een laatste Momentum zullen we het moment van de hoge kruiden herinneren... het moment van de hoge kruiden... op de bal van geliefden en zijn passerende Engel... zullen we in onze ogen hetzelfde verlangen naar vlucht hebben... op het bal van ons afscheid en ons leven dat voorbij gaat zullen we beide voor de laatste keer dezelfde lichte stappen zetten op dezelfde Wals tunes van de tijd van de hoge kruiden... van de tijd van de hoge kruiden... wil je mijn hand vasthouden als de eerste keer dat je je adem in houdt, als ik de mijne terugbreng... wil je mijn hand vasthouden als de eerste keer dat je je adem in houdt, als ik de mijne terugbreng... als ik de mijne terugbreng…