Marian Call — Early Is as Early Does songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Early Is as Early Does" van Marian Call.
Songteksten
Early is as early does and that seems right to me
I’m the first to test the sidewalks, and I look up from my feet to greet
that early morning smell, that early warning chill, oh…
A heavy heart was sitting on my rumpled bed today
It tells me what it thinks of you -- I tell it not to think that way
But it don’t hear me, babe. I tried to send it on its way, but oh…
And I guess I’m getting tired of chasing you so hard
So I thought maybe this morning I would take a few steps
Out into the yard -- and when you didn’t stir, I went right out the gate
I kept the dogs shut in babe, but I think that I escaped
Early is as early does, and that suits me just fine
But I’m probably not being fair, so come correct me,
Come and get my wander-weary mind, come and interrupt my stride, oh…
Guess I’ll just go walking around downtown with all my business on my back
From café to café to café wondering if you miss me, if you’re gonna
Track me down and kiss me good (just like I always thought you would)
But I hear no hounds or sirens -- maybe I misunderstood.
The last few leaves are falling -- the snow is soon to come
I wonder where my steps might lead me if I never turn around
And run back home to you. Do you really want me to?
I can’t say what it would mean
If you’d take one step out that door and scream my name
Are you sleeping?
Are your dreams so fair?
Do you need me?
Were you ever really there?
Guess I’ll just go walking around downtown…
…And I feel a little heavy, but you know, I can’t complain
Because truth be told, I love these early morning hours
And I love the rain. I love the journey, how the ground feels solid when
Nothing else supports your weight, when every breaker seems to bend
Songtekstvertaling
Vroeg is nog vroeg en dat lijkt me juist.
Ik ben de eerste die de trottoirs test, en ik kijk op van mijn voeten om te begroeten
die vroege ochtendgeur, die vroege waarschuwing kou, oh…
Een zwaar hart zat vandaag op mijn bed.
Het vertelt me wat het van je denkt. Ik zeg het niet zo te denken.
Maar hij hoort me niet, schat. Ik probeerde het op weg te sturen, maar oh…
En ik denk dat ik het zat ben om je zo hard achterna te zitten.
Dus ik dacht dat ik vanmorgen misschien een paar stappen kon zetten.
Buiten in de tuin. en toen je niet bewoog, ging ik direct de poort uit.
Ik hield de honden opgesloten in babe, maar ik denk dat ik ontsnapte.
Vroeg is al vroeg, en dat vind ik prima.
Maar ik ben waarschijnlijk niet eerlijk, dus kom me corrigeren.,
Kom en krijg mijn zwervende geest, kom en onderbreek mijn pas, oh…
Ik denk dat ik gewoon de stad in loop met al mijn zaken op mijn rug.
Van café tot café vroeg je je af of je me miste.
Zoek me op en kus me goed.)
Maar ik hoor geen honden of sirenes ... misschien heb ik het verkeerd begrepen.
De laatste bladeren vallen. de sneeuw komt eraan .
Ik vraag me af waar mijn stappen me heen leiden als ik me nooit omdraai
En ren terug naar huis. Wil je dat echt?
Ik kan niet zeggen wat het zou betekenen.
Als je één stap naar buiten doet en mijn naam schreeuwt ...
Slaap je?
Zijn je dromen zo mooi?
Heb je me nodig?
Was je er ooit echt?
Ik denk dat ik gewoon rond ga lopen in het centrum.…
...En ik voel me een beetje zwaar, maar weet je, ik mag niet klagen
Want om eerlijk te zijn, Ik hou van deze vroege ochtenduren.
En ik hou van de regen. Ik hou van de reis, hoe de grond voelt vast als
Niets anders ondersteunt je gewicht, wanneer elke breker lijkt te buigen