Maria-Ricarda Wesseling & Nathalie Dang — Erntelied songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Erntelied" van Maria-Ricarda Wesseling & Nathalie Dang.
Songteksten
Der ganze Himmel glüht
In hellen Morgenrosen;
Mit einem letzten, losen
Traum noch im Gemüt
Trinken meine Augen diesen Schein
Wach und wacher, wie Genesungswein
Und nun kommt von jenen Rosenhügeln
Glanz des Tags und Wehn von seinen Flügeln
Kommt er selbst. Und alter Liebe voll
Daß ich ganz an ihm genesen soll
Gram der Nacht und was sich sonst verlor
Ruft er mich an seine Brust empor
Und die Wälder und die Felder klingen
Und die Gärten heben an zu singen
Fern und dumpf rauscht das erwachte Meer
Segel seh' ich in die Sonnenweiten
Weiße Segel, frischen Windes, gleiten
Stille, goldne Wolken obenher
Und im Blauen, sind es Wanderflüge?
Schweig o Seele! Hast du kein Genüge?
Sieh, ein Königreich hat dir der Tag verliehn
Auf! Dein Wirken preise ihn!
Songtekstvertaling
De hele hemel gloeit
In bright morning roses;
Met een laatste, los
Droom nog steeds in gedachten
Mijn ogen Drinken deze gloed
Wakker en wakker, zoals herstelwijn.
En nu, komt van die rozen hills
Stralende dag en wee over haar vleugels
Hij komt zelf. En oude liefde vol
Dat ik volledig van hem moet herstellen.
Gram van de nacht en wat nog meer verloren ging
Hij roept me tot op zijn borst.
En het bos en de velden klinken
En de tuinen beginnen te zingen.
Ver en saai raast de ontwaakte zee
Zeilen zie ik in de zonnevlekken
Witte zeilen, frisse wind, glijden
Silent, Golden clouds above
En in het blauw, zijn er vluchten?
Stilte o ziel! Heb je niet genoeg?
Zie je, een Koninkrijk heeft je de dag gegeven
Op! Prijs je werk!