Maria Elena Walsh — Manubrio Azul songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Manubrio Azul" van Maria Elena Walsh.
Songteksten
Un abuelo, un abuelo muy viejito
por el parque se pasea con bastón.
No le importa si llegó la primavera,
sólo espera cobrar la jubilación.
De repente, de repente se detiene
y algo busca que se le perdió.
Mira al suelo, mira al cielo
y mira alrededor.
Por dónde andará -manubrio azul-
color de un triciclo del ayer.
Un juguete de pura nostalgia
que a su infancia lo lleve otra vez,
que se ponga a rodar para atrás
hasta mil novecientos tres.
Por dónde andará -manubrio azul-
relámpago de felicidad.
El abuelo se trepa a una hamaca,
se desliza por el tobogán
y cabalgando en el sube y baja
a su antigua niñez se va.
Por dónde andará -manubrio azul-
amor que el olvido le robó.
El azul de su viejo triciclo
de repente lo halló en una flor,
una flor que esperaba en el tiempo
y sólo por él florece hoy.
Un abuelo, un abuelo muy viejito
por el parque se pasea con bastón.
Sólo espera recobrar la primavera,
no le importa nada la jubilación.
De repente, de repente se detiene
a ponerse la flor en el ojal.
Ese algo que esperaba
no se marchitará.
Songtekstvertaling
Een grootvader, een zeer oude grootvader.
wandelen door het park met een stok.
Het maakt hem niet uit of de lente komt.,
hij wacht op zijn pensioen.
Plotseling, plotseling stopt
en er ontbreekt iets wat hij zoekt.
Kijk naar de grond, kijk naar de hemel
en kijk om je heen.
Waar ga je lopen-blauwe stuur-
kleur van een driewieler van gisteren.
Een speeltje van pure nostalgie
Moge zijn jeugd hem weer meenemen.,
laat het terug rollen.
tot duizend negenhonderd en drie.
Waar ga je lopen-blauwe stuur-
bliksem van geluk.
Opa klimt in een hangmat.,
het glijdt van de glijbaan
en rijden op en neer
naar zijn oude jeugd vertrekt hij.
Waar ga je lopen-blauwe stuur-
ik hou van de vergetelheid die van hem gestolen is.
Het blauw van zijn oude driewieler
plotseling vond hij het in een bloem,
een bloem die op tijd wachtte
en alleen voor hem bloeit het vandaag.
Een grootvader, een zeer oude grootvader.
wandelen door het park met een stok.
Gewoon hopen om de lente te herstellen,
hij geeft niet om pensioen.
Plotseling, plotseling stopt
om de bloem op het knoopsgat te leggen.
Dat verwachtte ik al.
het zal niet verwelken.