Marea — Por cuatro perras songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Por cuatro perras" van Marea.
Songteksten
Contigo me despeño sin saber adonde vamos
Y que mis poemas se los coman los marranos
Que mastiquen las piedras que duermen en mi paladar
Si nos salen raíces tendremos que arrancarnos
Si no es suficiente nos pondremos a espulgarnos
Que sean pa' los cochinos nuestras liendres miguitas de pan
Se comerán los cerdos los sueños que no tuve
Que tuvieron ganas de follarse hasta las nubes
Que saben que mi ventolera fue sólo ladrar
Saben que la razón ni me falta ni me asiste
Y tengo corazón pa' que no te pongas triste
Y juntitos no teniendo nada, sobre la mitad
A bellota me saben los labios
A mierda la boca y a barro las manos
Cuando no nos vemos, y al ladito estamos
A bellota, de hocico en hocico
De tanto dolernos, de meter el pico
De no despiojarnos
Lo que les sabe a humo, a mí me sabe a tierra
Y, aunque mis gruñidos los vendí por cuatro perras
Me queda un poco de tinta para emborronar
Y apagar las colillas en todos los recuerdos
Que fueron semilla pero ahora son crisantemos
Que esperan que, envuelto en madera, los vaya a besar
Songtekstvertaling
Met jou val ik zonder te weten waar we heen gaan.
En moge mijn gedichten worden opgegeten door marranos.
Laat ze de stenen kauwen die op mijn gehemelte slapen.
Als we wortels krijgen, moeten we plukken.
Als het niet genoeg is, gooien we onszelf eruit.
Laat ze de varkens zijn onze nits broodkruimels
Ze eten de varkens de dromen die ik niet had
Dat ze wilden neuken met de wolken
Wie weet dat mijn ventolera blafte.
Ze weten dat de reden mij niet mist of helpt.
En ik heb een hart voor je om niet verdrietig te zijn.
En kleintjes die niets hebben, ongeveer de helft
Eikel smaakt naar mijn lippen.
Neuk je mond en modder je handen
Als we elkaar niet zien, en tegelijkertijd zijn we
Een eikel, snuit om te snuiten
Van zoveel pijn, van porren
Niet om onszelf te strippen.
Wat naar rook smaakt, smaakt naar land voor mij
En hoewel mijn grommen verkocht ik ze voor vier teven
Ik heb nog wat inkt over om dronken te worden.
En zet de peuken uit in alle herinneringen.
Dat was zaad maar nu zijn het chrysanten
Wie hoopt dat ik, gewikkeld in hout, ze zal kussen