Marea — Plomo en los bolsillos songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Plomo en los bolsillos" van Marea.
Songteksten
La sed, remite y me repite cuando estás
Cortando las aletas del salmón
Que el río sólo quiso azulejar
Para que no mordiera con fauces de ratón
Que no hacen mucha mella pero van
Royendo las raíces cuando dices que te vas
En busca de otras alas que te ayuden a cruzar
Con plomo en los bolsillos
Robé el grano a la gallina y al halcón
Lo siento, pero tuve que correr
Venían los demonios hacia aquí
Cargando las trompetas
Y desde que no estás, despinto pesadillas para ti
No caben más pecados en tus manos y, aun así
Recoges hasta el musgo que amuralla mi pesar
Que blinda mi esqueleto
No le hagas caso al barquero
Que en volandas no te llevará si le faltan los besos
Que agazapado está como verruga ardiendo
Que no ha de morir y que espera el momento
Para rebrotar
Busqué refugio en otros lares y, al serrar
Mi sueño tan despacio desperté
En el prado baldío donde están
Muriendo los corderos
Por eso regresé, más áspero y cansado a este compás
Que marcan las agujas pregonando que viví
Entre tanto alboroto que no me paré a escuchar
El crujir de retamas
Songtekstvertaling
De dorst, remt en herhaalt me als je
Zalmvinnen snijden
Dat de rivier gewoon wilde betegelen
Zodat hij niet zou bijten met muizenkaak
Ze maken niet veel deuk, maar ze gaan
Knaagt aan de wortels als je zegt dat je weggaat
Op zoek naar andere vleugels om u te helpen oversteken
Met lood in de zakken
Ik stal het graan van de hen en de havik.
Het spijt me, maar ik moest rennen.
De demonen kwamen deze kant op.
De trompetten dragen
En sinds je weg bent, heb ik nachtmerries voor je gehad.
Er zijn geen zonden meer in je handen, en toch
Je verzamelt zelfs het mos dat mijn verdriet wentelt
Dat verblindt mijn skelet
Luister niet naar de bootsman.
Dat in volandas je niet zal nemen als je de kussen mist
Wie gehurkt is als brandende wrat
Dat hij niet zal sterven en dat hij wacht op het moment
Om opnieuw te groeien
Ik zocht toevlucht in andere huizen en, door te zagen
Mijn droom zo langzaam werd ik wakker
In de woestenij waar ze zijn
Stervende lammeren
Daarom kwam ik terug, ruiger en vermoeid naar dit kompas.
Dat merkteken op de naalden verkondigt dat ik leefde
In het midden van zoveel tumult dat ik niet stopte om te luisteren
The crunch of retamas