Marea — Petenera (en carne viva) (Directo 2008) songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Petenera (en carne viva) (Directo 2008)" van Marea.
Songteksten
Descose telarañas goteando cuando llega la alborada
Y las pone a secar en la maleza de sus ojos que al tronar
Le juran por los olivares que les dieron de amamantar
Que van a dejar sin cabeza cada madrugar
Le rondan las pirañas y se apaña azuzando la mirada
Para alejarlas con las garrapatas que la quieren devorar
Y ser la neblina del bosque que mira y no deja mirar
Penacho de invierno sediento de mi lagrimal
De leña seca su ropaje, petenera su lamento
En carne viva el carruaje que la lleva a sus adentros
La sonrisa despeinada de ir en contra de los vientos
Empalma hasta los juncos que eran firmes antes de ser destronados
Y nunca se ha corrido con el ruido del gentío y su existir
Comadre de las musarañas, como en la canción del Martín
Que encuentra sentido al seguido del punto del fin
De leña seca su ropaje, petenera su lamento
En carne viva el carruaje que la lleva a sus adentros
La sonrisa despeinada de ir en contra de los vientos
Songtekstvertaling
Drops spinnenwebben druipend als de dageraad komt
En hij doet hen droogvallen in het onkruid van zijn ogen, als een donderslag.
Zij zweren bij de olijfbomen die zij aan de borst hebben gegeven.
Dat ze elke ochtend geen hoofd achterlaten
Hij wordt omringd door Piranha ' s en ontkomt door de blik op te wekken.
Om ze weg te jagen met de teken die haar willen verslinden.
En wees de mist van het bos die kijkt en niet kijkt
Winterpluim dorstig naar mijn traan
Van droog hout zijn kleren, petenera zijn treurnis
In levend vlees draagt de koets haar in haar
De verwarde glimlach van tegen de wind in gaan
Kruipt op het riet dat stevig was voordat ze werden onttroond.
En het is nooit weggelopen met het lawaai van de menigte en zijn bestaan
Wezel van de spitsmuizen, zoals in het lied van de Martin
Dat is logisch voor de volger van het eindpunt.
Van droog hout zijn kleren, petenera zijn treurnis
In levend vlees draagt de koets haar in haar
De verwarde glimlach van tegen de wind in gaan