Marea — La luna me sabe a poco songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La luna me sabe a poco" van Marea.
Songteksten
Decía que tenía el corazón alicatao' hasta el techo
Que a ver si no podía hacerle yo una cenefa a besos
Pa' llenar de porvenir los bolsillos del mandil
Y colgar un recuerdo de cada azulejo
Y es que na le da más asco que aguantar como un peñasco
A que pase el invierno
Que le diga que ya nos veremos
Que ha vivido en un silbido
Orgullosa de haber sido una yegua sin freno
Desgastada de andar por el suelo
Le dije que a la noche por los poros me salían mares
Soñando que me hablaba y me agarraba a sus cuerdas vocales
Que no hay quien pueda dormir escuchando mi latir
Que parece que está masticando cristales
Tengo un gato en las entrañas, un tembleque en las pestañas
Y muy poco tiempo
Si me dice que ya nos veremos
Voy rompiendo las persianas
Pa' dejar por mi ventana el camino abierto
Si se cansa de andar por el suelo
Pondremos el mantel, tú quédate a mi lado
A comernos al amanecer lo que quieran las manos
Y de postre un sol maldito que termine de volverme loco
Que ya sabes que la luna a mí siempre me sabe a poco
Decía que tenía el corazón alicatao' hasta el techo
Que a ver si no podía hacerle yo una cenefa a besos
Pa' llenar de porvenir los bolsillos del mandil
Y colgar un recuerdo de cada azulejo
Pondremos el mantel, tú quédate a mi lado
A comernos al amanecer lo que quieran las manos
Y de postre un sol maldito que termine de volverme loco
Que ya sabes que la luna a mí siempre me sabe a poco
A poco, a poco
Pondremos el mantel, tú quédate a mi lado
A comernos al amanecer lo que quieran las manos
Y de postre un sol maldito que termine de volverme loco
Que ya sabes que la luna a mí siempre me sabe a poco
Songtekstvertaling
Hij zei dat hij alicatao ' s hart tot aan het plafond had.
Om te zien of ik geen band kon maken om te kussen.
Om de mandil zakken van de toekomst te vullen
En hang een souvenir van elke tegel
En het is dat na walgelijker is dan vasthouden als een klif.
Om de winter door te komen
Zeg hem dat we elkaar zien.
Die op een fluitje heeft geleefd
Trots om een ongebreidelde merrie te zijn geweest
Versleten door op de grond te lopen.
Ik vertelde hem dat ' s nachts mijn poriën uit zee kwamen.
Dromen dat hij met me zou praten en zijn stembanden zou vasthouden
Er is niemand die kan slapen luisterend naar mijn ritme.
Dat lijkt op kauwkristallen.
Ik heb een kat in mijn darmen, een trilling in mijn wimpers
En heel weinig tijd
Als je me vertelt dat we elkaar zullen zien
Ik breek de jaloezieën.
Ga weg bij mijn raam de weg open
Als je moe wordt van het lopen op de vloer
We doen het tafelkleed aan, Jij blijft bij mij.
Om bij zonsopgang te eten wat de handen willen.
En als toetje, een zon die me gek maakte.
Dat je weet dat de maan voor mij altijd mij klein smaakt
Hij zei dat hij alicatao ' s hart tot aan het plafond had.
Om te zien of ik geen band kon maken om te kussen.
Om de mandil zakken van de toekomst te vullen
En hang een souvenir van elke tegel
We doen het tafelkleed aan, Jij blijft bij mij.
Om bij zonsopgang te eten wat de handen willen.
En als toetje, een zon die me gek maakte.
Dat je weet dat de maan voor mij altijd mij klein smaakt
Langzamerhand
We doen het tafelkleed aan, Jij blijft bij mij.
Om bij zonsopgang te eten wat de handen willen.
En als toetje, een zon die me gek maakte.
Dat je weet dat de maan voor mij altijd mij klein smaakt