Marea — El hijo de la Inés songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "El hijo de la Inés" van Marea.
Songteksten
Buscaré tu jaula a tientas
Pa que otra vez me mientas
Y digas que no hay carbón
Que manche mi almohada
Que el alma me chilla
Que salen astillas de mi corazón
Sube conmigo a la acera
Verás la tiritera que da de ver el color
Que dan a la tierra los hijos de perra
Que pintan de oscuro todo corazón
Que se atreva a latir
Y quieren derribar el tronco
De ruiseñores roncos
Donde vivimos tú y yo
Que no tiene dueño, ni dioses, ni reyes
Que suenen los muelles de mi corazón
«ten cuidao con la luna" — dicen las estrellas-
Más guapa que ninguna me quedo con ella otra vez
Me mata pero a gatas vuelvo a nacer
Bizquean las farolas de los sueños míos
Mis pensamientos llenan de escombros el río de miel
De cada sitio que toca su piel
Mi madriguera tiene cuatro mil ventanas
Para salir corriendo si me viene en gana correr…
Y que amanezca si va a amanecer
Que el hijo de la Inés me ha roto las esquinas
Para que en mi azotea aniden golondrinas, ya ves
No sabe ná de lo que hay que saber
Y en su patio caen las pinzas de la ropa de algún Dios
Para que le abra la puerta
Y en el mío, de cuclillas, se ha puesto a cagar el sol
Para que nunca me duerma
Que dicen que la noche se ha quedado corta
A ti te da lo mismo y a mi no me importa, y ayer…
¿qué voy a hacerle si ayer era ayer?
Que el hijo de la Inés no entiende de colores
Y dice que entre amores nunca se ha caído de pie
Que se descuida y se vuelve a caer
Y en su patio caen las pinzas de la ropa de algún Dios
Para que le abra la puerta
Y en el mío, de cuclillas, se ha puesto a cagar el sol
Para que nunca me duerma
Songtekstvertaling
Ik zal je kooi betasten.
Zodat je weer tegen me liegt.
En zeggen dat er geen kolen zijn
Laat het mijn kussen bevuilen.
Dat de ziel naar me schreeuwt
Die splinters komen uit mijn hart
Ga met me mee op de stoep.
Je ziet de rits die de kleur laat zien.
Dat de klootzakken aan de aarde geven
Die al het hart donker schilderen
Durf te verslaan
En ze willen de boomstam neerhalen.
Van Hese nachtegalen
Waar jij en ik wonen
Die geen eigenaar heeft, noch goden, noch koningen.
Laat de bronnen van mijn hart rinkelen
"zorg voor de maan" - zeg de sterren-
Mooier dan wie dan ook, ik blijf weer bij haar.
Hij vermoordt me, maar ik ben herboren.
Ze steken de lantaarns van mijn dromen over
Mijn gedachten vullen de honingrivier met puin
Van elke plek die je huid aanraakt
Mijn hol heeft 4000 ramen.
Om te rennen als Ik wil rennen.…
En laat het stijgen als het zal stijgen
Dat de zoon van Ines mijn hoeken heeft gebroken
Dus dat op mijn dak nest zwaluwen, zie je
Hij weet niet wat hij moet weten.
En in zijn tuin vallen de wasknijpers van een God
Om de deur te openen
En in de mijne, gehurkt, is de zon begonnen te schijten.
Zodat ik nooit in slaap val
Die zeggen dat de nacht kort is
Het kan je niet schelen, en het kan me niet schelen, en gisteren…
wat moet ik met hem doen als gisteren gisteren gisteren was?
Dat de zoon van Ines geen kleuren begrijpt
En hij zegt dat tussen liefde en liefde hij nog nooit is gevallen.
Dat verwaarloosd wordt en achterover leunt
En in zijn tuin vallen de wasknijpers van een God
Om de deur te openen
En in de mijne, gehurkt, is de zon begonnen te schijten.
Zodat ik nooit in slaap val