Marea — Dos alpargatas songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Dos alpargatas" van Marea.
Songteksten
Son un barreño tus tristes ojos
Cuando no estamos cerca somos dos gorriones cojos
Dos alpargatas de piel de saco
Y un puerto cada cama donde no atraca ni un barco
Y una mijilla de sol a la terraza
Y al poco paladas de arena para el corazón
Que muera en tus brazos
Que dé taconazos con la luna llena
Y entre mis borrones he sido un borrico
Que quiso besar el aire y la acera y quedarse contigo
Y no puede ser
No vuelvo a nadar en los mares de trigo
Que se ensucia el pan de mirarme al ombligo
Llegan las dudas, echa el pestillo
Que saco un ramillete y después paso el cepillo
Con mi chaqueta de seis botones
Que no me la cambiaron ni hijoputas ni ladrones
Y de puntillas se irá la soledad
Después de cambiarme los pétalos del azahar
Por una chumbera que pincha los globos de mi primavera
Y entre mis borrones he sido un borrico
Que quiso besar el aire y la acera y quedarse contigo
Y no puede ser
No vuelvo a nadar en los mares de trigo
Que se ensucia el pan de mirarme al ombligo
Y en mis dinteles, el mal fario se va haciendo fuerte
Y rebuznando se me olvida que vine a verte
Que si en las baldas de tu armario no busco comida
Tal vez me acorrale la vida y me folle la suerte
Y entre mis borrones he sido un borrico
Que quiso besar el aire y la acera y quedarse contigo
Y no puede ser
No vuelvo a nadar en los mares de trigo
Que se ensucia el pan de mirarme al ombligo
Songtekstvertaling
Je droevige ogen zijn saai.
Als we er niet zijn, zijn we twee lamme mussen.
Twee sackloth espadrilles
En een haven elk bed waar geen boot aanmeert
En een pot zon op het terras
En kleine gehemelte van zand voor het hart
Laat hem in je armen sterven.
Om hakken te geven met de volle maan
En tussen mijn blots ben ik een blot geweest
Wie wilde de lucht en de stoep kussen en bij jou blijven?
En dat kan niet.
Ik zwem nooit meer in de tarwezeeën.
Dat het brood vies wordt van het kijken naar mijn navel
Twijfel komt, trek aan de klink
Ik neem een boeket en dan borstel ik
Met M ' n jasje van zes knopen.
Dat ze het niet voor mij hebben veranderd, noch klootzakken noch dieven.
En op z ' n tenen gaat eenzaamheid
Na het verschonen van mijn bloesemblaadjes
Voor een plumb die de ballonnen van mijn lente doorboort
En tussen mijn blots ben ik een blot geweest
Wie wilde de lucht en de stoep kussen en bij jou blijven?
En dat kan niet.
Ik zwem nooit meer in de tarwezeeën.
Dat het brood vies wordt van het kijken naar mijn navel
En in mijn lintels, wordt het kwade licht sterk.
En ik vergeet dat ik je kwam opzoeken.
Dat als ik op de planken van je kast niet op zoek ben naar eten
Misschien sluit hij mijn leven af en neukt hij mijn geluk.
En tussen mijn blots ben ik een blot geweest
Wie wilde de lucht en de stoep kussen en bij jou blijven?
En dat kan niet.
Ik zwem nooit meer in de tarwezeeën.
Dat het brood vies wordt van het kijken naar mijn navel