Marea — Como los trileros songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Como los trileros" van Marea.
Songteksten
Debajo de mi mesa sudan los manteles
Si me echan las cortinas rompo los rieles
Y sube un martinete por las escaleras
Más fino que el coral para que tú me quieras
Y mientras tanto se va anegando el día
Resuena el fuelle con la mirá perdía
Y pongo el cazo para achicar porquería
Si voy cuesta arriba, tú me agarras
Y otra vez le meto mano al suelo
Con saliva en los dedos, como los trileros
Y me llevas a coger chatarra
De ésa que hay tirada por tus sueños
Con un ojo en la espalda, como los trileros
Si el cielo me ata corto, ladran los cuquéeles
Culeo, me encabrito, rompo los reteles
Y tápiame la playa y cemento a la arena
Si mi buenaventura nunca fue tan buena
Y los sudores afilando alicates
Pal calorcillo, que no hay quien lo desate
Y apaño miga sin que la vida me mate
Si voy cuesta arriba, tú me agarras
Y otra vez le meto mano al suelo
Con saliva en los dedos, como los trileros
Y me llevas a coger chatarra
De ésa que hay tirada por tus sueños
Con un ojo en la espalda, como los trileros
Y esconde la sorna, el manró y los jurdeles
Si vienen los payos, los picos, las leyes
Cucharas que nos guardan en la extraíble
Respeta a tus batos y nunca les bailes
El agua a otras manos
Ni bebas los mares por nadie
Que la sangre te quiera beber
Por nosotros no muere un debel
Que no han de corrernos randando sus peras
Y su puta madre que aguante las velas
Que mueran costaleros que quieran coger
Nuestros pies de madrea
Que abrazan las brasas sin nadie que vea
Que el día está herido y la noche cojea
Y jalea, que les duele vernos recoger
La alegría en puñados de a diez
Y con ella saciar el puchero
Que el ruido de tripas es un sonajero
Y en cueros, se adormece como un churumbel
El amor verdadero
Que no le hace falta deshojar claveles
Ni billetes gordos, ni lucir laureles
¡qué vuelen!, que nos dejen en paz recoger
La alegría en puñados de a diez
---Que no queremos ser tanto
Queremos vivir en nuestra tierra
Agrietada de manantiales cristalino
Andar un poco más lejos que las fronteras
Por la sublime añoranza del regreso
Que no queremos ser tanto
Queremos ser un poco de sol y un poco de noche
Queremos ser viento y calma
Tormenta, lluvia y olor de tierra mojada.---(Manolillo Chinato)
Songtekstvertaling
Onder mijn tafel zweten de tafelkleden
Als ik de gordijnen krijg, breek ik de rails.
En klim een krik van de trap af
Fijner dan koraal voor jou om van mij te houden
En ondertussen wordt de dag overstroomd.
De blaasbalgen resunds with the lost look
En ik zet de pot neer om de troep te laten krimpen.
Als ik bergop ga, grijp je me.
En weer leg ik mijn hand op de grond
Met speeksel op zijn vingers, zoals de trellis
En jij neemt me mee om rommel op te rapen.
Degene die weg is gegooid door je dromen
Met één oog op zijn rug, zoals de trellis
Als de hemel me kort bindt, blaft de cuquéeles
Ik neuk, ik word boos, Ik breek de achterlijken.
En bedek het strand en cement het zand
Als mijn geluk nog nooit zo goed is geweest
En een zweetstang.
Pal calrecillo, er is niemand om het los te maken.
En ik krijg kruimels zonder dat het leven me doodt.
Als ik bergop ga, grijp je me.
En weer leg ik mijn hand op de grond
Met speeksel op zijn vingers, zoals de trellis
En jij neemt me mee om rommel op te rapen.
Degene die weg is gegooid door je dromen
Met één oog op zijn rug, zoals de trellis
En verborg de sorna, en de Manro, en de jurdeles.
Als de Payo' s, de pieken, de wetten komen
Lepels die ons in de verwijderbare
Respecteer je gewaden en dans ze nooit.
Water naar andere handen
En drink de zeeën niet voor iemand.
Dat het bloed je wil drinken.
Voor ons gaat een debel niet dood.
Dat ze ons niet hoeven te laten racen.
En zijn moeder om de kaarsen vast te houden.
Om te sterven costaleros die willen neuken
De voeten van onze moeder
Die de kolen omarmen zonder dat iemand het ziet
En dat de dag en de nacht duister worden.
En jam, het doet ze pijn om ons te zien oppakken.
Vreugde in handvol van tien
En daarmee sate de puchero
Dat het geluid van ingewanden een rammelaar is
En in leer valt hij in slaap als een churumbel.
Ware liefde
Dat je geen anjers hoeft te strippen
Geen vette biljetten, geen lauweren
laat ze vliegen! laat ons alleen.
Vreugde in handvol van tien
--- We willen niet zo graag zijn.
We willen op ons land leven.
Gebarsten Kristallen Veren
Loop een beetje verder dan de grenzen
Voor het verheven verlangen naar de terugkeer
Dat we niet zo graag willen zijn
We willen een beetje zon en een beetje nacht
We willen wind en kalmte zijn
Storm, regen en de geur van natte grond.--- (Manolillo Chinato)