Marea — Bienvenido al secadero songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Bienvenido al secadero" van Marea.
Songteksten
Agua que reconcome, desgasta y taladra
No mojará mi posada sin luz
Que aquí me atrevo a enjaularla y decirle de todo
Y se me enamora
Vuelve cuando me encuentro salvando los muebles
Para apilarlos y darles de arder
Para que ría y se haga de día sin amanecer
Sabe que la convido a comerse las llaves
Del purgatorio de mi naufragar
Que no conozco yesaire tan fino que luzca mi carraspera
Y temple mi torpe envite de acero caliente
Para joder con las patas de atrás
Y dar la vuelta y buscar la reyerta en otro trashumar
Bienvenido al secadero, ven a ver el desconcierto
Que tocan a muerto los kinkis besando con saña, los poligoneros
Los faquires que se acuestan junto a mí
Y apuntalan, escupiendo al viento, mis entrañas de viejo
Saca pa' los mosquitos el clavo y la albahaca
Que una ambrosía por fin sacaré
De mis recuerdos infectos en donde no flotan las carabelas
Llenas de redileo, trasquile y cadenas
Pero este sauce quiere sonreír
Y en adelante le queda el desplante para resistir
Songtekstvertaling
Water dat verzoent, draagt en boort
Het zal mijn Herberg niet nat maken zonder licht.
Dat ik haar hier in een kooi durf te stoppen en haar alles vertel.
En ik word verliefd
Kom terug als ik de meubels bewaar.
Om ze op te stapelen en te verbranden
Om te lachen en ' s ochtends vroeg te zijn.
Ik nodig je uit om de sleutels op te eten.
Uit het vagevuur van mijn schipbreuk.
Dat ik yesaire niet zo goed ken dat het op mijn carraspera lijkt.
And temper my onhandige hot steel can
Om te rotzooien met de achterpoten
En draai je om en kijk naar de vechtpartij in een andere vuilnisbak.
Welkom in de droger, kom en zie de verbijstering
Die de kinkis tot de dood aanraken en moedig kussen, de polygonisten
De fakirs liggen naast me.
En ze kwamen omhoog, spugen in de wind, de darmen van mijn vader
Haal de muggen eruit de spijker en basilicum
Dat een ambrosia ik eindelijk naar buiten zal brengen
Uit mijn geïnfecteerde herinneringen waar de karabijnen niet drijven
Vol met redileo, schering en kettingen
Maar deze Willow wil lachen
En vanaf nu heeft hij de moed om zich te verzetten.