Marcella Bella — Albergo a ore songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Albergo a ore" van Marcella Bella.
Songteksten
Lo lavoro al bar
D’un albergo a ore
Porto su il caffè
A chi fa l’amore
Vanno su e giù
Coppie tutte eguali
Non le vedo più
Manco con gli occhiali…
Ma sono rimasto là come un cretino
Vedendo quei due arrivare un mattino:
Puliti, educati, sembravano finti
Sembravano proprio due santi dipinti !
M' han chiesto una stanza
Gli ho fatto vedere
La meno schifosa
La numero tre !
E ho messo nel letto i lenzuoli più nuovi
Poi, come San Pietro
Gli ho dato le chiavi
Gli ho dato le chiavi di quel paradiso
E ho chiuso la stanza, sul loro sorriso !
Lo lavoro al bar
Di un albergo a ore
Porto su il caffè a chi fa l’amore
Vanno su e giù
Coppie tutte eguali
Non le vedo più
Manco con gli occhiali !
Ma sono rimasto là come un cretino
Aprendo la porta
In quel grigio mattino
Se n’erano andati
In silenzio perfetto
Lasciando soltanto i due corpi nel letto
Lo so, che non c’entro, però non è giusto
Morire a vent’anni e poi, proprio qui !
Me Ii hanno incartati nei bianchi lenzuoli
E l’ultimo viaggio l' han fatto da soli:
Né fiori né gente, soltanto un furgone
Ma là dove stanno, staranno benone !
Lo lavoro al bar
D’un albergo ad ore
Portò su il caffè
A chi fa l’amore…
Lo sarò un cretino
Ma chissà perché
Non mi va di dare a nessuno
La chiave del tre !
Songtekstvertaling
Ik werk in de bar.
Vanuit een hotel per uur
Port op de koffie
Die de liefde bedrijft met
Ze gaan op en neer
Paren allemaal hetzelfde
Ik zie ze niet meer.
Vermist met bril…
Maar ik stond daar als een eikel.
Die twee zien aankomen op een ochtend.:
Schoon, beleefd, ze leken nep.
Ze leken op twee beschilderde Heiligen .
Ze vroegen me om een kamer.
Ik heb het hem laten zien.
De minst walgelijke
Nummer drie .
En ik heb de nieuwste lakens in bed gelegd.
Dan, zoals St. Peter
Ik gaf hem de sleutels.
Ik gaf hem de sleutels van dat paradijs.
En ik sloot de kamer, met hun glimlach !
Ik werk in de bar.
Van een hotel per uur
Ik breng koffie naar het vrijen.
Ze gaan op en neer
Paren allemaal hetzelfde
Ik zie ze niet meer.
Ik heb geen bril.
Maar ik stond daar als een eikel.
De deur openen
In die grijze ochtend
Ze waren weg.
In perfecte stilte
Alleen de twee lichamen in bed achterlatend
Ik weet dat ik er niets mee te maken had, maar het is niet eerlijk.
Om te sterven op 20 en dan, hier!
Ze wikkelden het in witte lakens.
En de laatste reis deden ze alleen.:
Geen bloemen, geen mensen, alleen een busje.
Maar waar ze zijn, zullen ze in orde zijn !
Ik werk in de bar.
Vanuit een hotel per uur
Hij begon over de koffie.
Die de liefde bedrijft met…
Ik word een klootzak.
Maar wie weet waarom.
Ik wil het aan niemand geven.
De sleutel tot drie !