Marc Almond — Champ songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Champ" van Marc Almond.
Songteksten
Way back then I was a champion
A fighter in the ring
And all the crowds would cheer
My praises they would sing
Now I am a forgotten man
A hobo out alone
No champ to push me on Nothing, no one to call my own
I was a dark eyed boy
Stars in his eyes
Promises made flesh and blood
Grip of arm and granite charm
Oh, times were golden, times were good
Sinew young and skin of ore
Molten and streaming with dreams
Now I nod away the days
Barely remembering names it seems
Oh, I would smile to hear the bell
Ringing out my glory
Like a bull I paced the ring
My bloody territory
I held on high, the fist in glove
The symbol of my power
Now I wait, a punch drunk fool
To fade away forever
Broken noses, broken jaws
And many broken hearts
An idol and a hero
Till my courage fell apart
And now my brain a ringing
With the final bell and count
They hold my hand up limply
Told the world that I was out
I didn’t mind the scars, the blood
The crushing of the hand
But to lose a nation’s love, respect
Is something I’ll never understand
I’m gonna bury my head
And cry
Songtekstvertaling
Vroeger was ik een kampioen.
Een vechter in de ring
En alle drukte zou juichen
Mijn lof zij zouden zingen
Nu ben ik een vergeten man.
Een zwerver alleen
Geen kampioen om me op niets te duwen, niemand om mijn eigen te noemen.
Ik was een jongen met donkere ogen.
Sterren in zijn ogen
Beloften gedaan vlees en bloed
Grip van arm en graniet charme
Oh, tijden waren goud, tijden waren goed
Jonge koolzaadjes en schil van erts
Gesmolten en stromend van dromen
Nu knik ik de dagen weg
Ik herinner me nauwelijks namen.
Oh, ik zou glimlachen om de bel te horen
Mijn glorie beluisteren
Als een stier liep ik door de ring
Mijn verdomde Territorium.
Ik hield de vuist in de handschoen vast.
Het symbool van mijn kracht
Nu wacht ik, een stomp dronken dwaas
Om voor altijd te vervagen
Gebroken neuzen, gebroken kaken
En vele gebroken harten
Een idool en een held
Tot mijn moed instortte
En nu gaat mijn brein rinkelen
Met de laatste bel en tellen
Ze houden mijn hand limply omhoog
Ik vertelde de wereld dat ik weg was.
Ik vond de littekens, het bloed niet erg.
De vermaling van de hand
Maar om de liefde van een land te verliezen, respect
Is iets wat ik nooit zal begrijpen
Ik ga mijn hoofd begraven.
En huilen