María Artés Lamorena — Lo que no sabéis de mi songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Lo que no sabéis de mi" van María Artés Lamorena.
Songteksten
Me encuentro tan triste, sin ganas de nada
Perdiendo sonrisas, tumbada en mi cama
No sé qué pensar ni donde llorar
Y desarmar esta ansiedad
Pero no es tan fácil tirar la toalla
Y seguir soportándolo mas
Esas palabras tan malas
Que se clavan en mi alma
Busco razón, o quizás un perdón
Sabéis que yo estaba subida en un mundo de locos
Me ilusione, y de repente apareciste tu con él
Desde ese día
Odie las letras que ponía en todas mis melodías
Yo solo soy aquella rosa
Que lleva clavaita espinas de cristal
La que cogió un abrigo
Para arroparse mientras ríen los demás
No puedo respirar
El aire que me falta nunca volverá
Quiero cumplir mi sueño
Y no girarme al recordar, y al recordar…
Aún pasan los días, los meses, los años
Quitando esa espina, que solo hace daño
La música esta en mi vida, y olvida que antaño lloré
Hoy quiero deciros, qué es lo que me importa
No existe pa' mi lo demás
Vivo escribiendo letras manchadas
Sin hurgar en mis entrañas
Busco razón, o quizás un perdón
Sabéis que yo estaba subida en un mundo de locos
Me ilusione, y de repente apareciste tu con él
Desde ese día
Odie las letras que ponía en todas mis melodías
Yo solo soy aquella rosa
Que lleva clavaita espinas de cristal
La que cogió un abrigo
Para arroparse mientras ríen los demás
No puedo respirar
El aire que me falta nunca volverá
Quiero cumplir mi sueño
Y no girarme al recordar, y al recordar…
Yo solo soy aquella rosa
Que lleva clavaita espinas de cristal
La que cogió un abrigo
Para arroparse mientras ríen los demás
No puedo respirar
El aire que me falta nunca volverá
Quiero cumplir mi sueño
Y no girarme al recordar, y al recordar…
Songtekstvertaling
Ik voel me zo verdrietig, Ik voel me nergens naar.
Glimlachen verliezen, op mijn bed liggen
Ik weet niet wat ik moet denken of waar ik moet huilen.
En ontwapen deze angst.
Maar het is niet zo makkelijk om de handdoek weg te gooien.
En blijf het meer verdragen.
Die slechte woorden
Die aan mijn ziel genageld zijn
Ik zoek een reden, of misschien een pardon.
Je weet dat ik in een gekke wereld was.
Ik had waanvoorstellingen, en plotseling kwam jij met hem.
Sinds die dag
Ik haatte de teksten die ik in al mijn melodieën stopte.
Ik ben gewoon die rose.
Met stekels van stekels van glas
Degene die een jas meenam
Instoppen terwijl anderen lachen
Ik kan niet ademen.
De lucht die ik mis zal nooit meer terugkomen.
Ik wil mijn droom vervullen.
En vermaant niet en vermaant niet.…
Dagen, maanden, jaren gaan voorbij
Die Doorn verwijderen, wat alleen maar pijn doet.
Muziek is in mijn leven, en vergeet dat ik ooit gehuild heb.
Vandaag wil ik je vertellen, wat maakt het uit voor mij
Er is geen andere
Live geschreven bevlekte brieven
Zonder te rommelen in mijn darmen
Ik zoek een reden, of misschien een pardon.
Je weet dat ik in een gekke wereld was.
Ik had waanvoorstellingen, en plotseling kwam jij met hem.
Sinds die dag
Ik haatte de teksten die ik in al mijn melodieën stopte.
Ik ben gewoon die rose.
Met stekels van stekels van glas
Degene die een jas meenam
Instoppen terwijl anderen lachen
Ik kan niet ademen.
De lucht die ik mis zal nooit meer terugkomen.
Ik wil mijn droom vervullen.
En vermaant niet en vermaant niet.…
Ik ben gewoon die rose.
Met stekels van stekels van glas
Degene die een jas meenam
Instoppen terwijl anderen lachen
Ik kan niet ademen.
De lucht die ik mis zal nooit meer terugkomen.
Ik wil mijn droom vervullen.
En vermaant niet en vermaant niet.…