Mar de Copas — Edificio República songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Edificio República" van Mar de Copas.
Songteksten
Quise subir al cielo
En un angel te converti a viva voz
Rompi mis alas al viento
Como no pude saber
Que no hay bien
Que dure por siempre en el amor
Ni razon que lo resista
Lo que de cara vi el sol
Y que tus labios claros en la noche son
Prisionero me recuerdan
Como no pude saber
Que a la distancia
Va creciendo asi el amor
Que mas lejos es mas cerca
Yo que quise terminar
Por el comienzo de tu amor
Y asi empezar
Llevando un final a cuestas
Como no pude saber
Sobre los pasos que yo
Siempre pude dar
Y caer, y caer
Yo que robe un corazon
Y deje el mio encadenado en un baul
Que como escalar no encuentro
Como no pude decir
Un poco menos para conservar tu amor
Y llevarme tu silencio
Yo que solo puedo hallar
En la memoria de mi corazon la paz
Y en tus numeros recuerdos
Como no pude estallar
Plantar la cara y dar la guerra
Hasta el final
Y morir a fuego lento
Yo que el sabor conoci
Que de tus labios
Ya no puedo mas sentir
Sin escalar hasta el cielo
Yo que no pude vivir
Sin saber que algun dia subire al volar
Hasta el fin, hasta el fin
Songtekstvertaling
Ik wilde naar de hemel gaan.
In een engel heb ik je sprakeloos gemaakt.
Ik brak mijn vleugels in de wind
Hoe kon ik het niet weten?
Dat er geen goed is
Moge het eeuwig duren in de liefde
Geen reden om het te weerstaan.
Welk gezicht zag ik de zon
En dat je lichte lippen ' s nachts zijn
Gevangene, herinner me.
Hoe kon ik het niet weten?
Dat op een afstand
Liefde groeit zo
Dat is dichterbij.
Ik wilde het afmaken.
Voor het begin van je liefde
En dus begin
Het dragen van een einde op sleeptouw
Hoe kon ik het niet weten?
Over de stappen I
Ik kon altijd geven
En vallen, en vallen
Ik steel een hart
En laat de mijne achter in een kofferbak.
Dat hoe te klimmen ik kan niet vinden
Zoals ik niet kon zeggen
Een beetje minder om je liefde te behouden
En breng me je stilte.
Ik kan alleen maar
In de herinnering aan mijn hart vrede
En in je vele herinneringen
Hoe kon ik niet barsten?
Plant je gezicht en geef oorlog.
Tot het einde
En sterven bij een langzaam vuur
Ik kende de smaak
Die van je lippen
Ik kan niet meer voelen.
Zonder naar de hemel te klimmen
Ik kon niet leven.
Niet wetende dat ik ooit zal vliegen
Tot het einde, tot het einde