Manuel Carrasco — Montañas De Sal songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Montañas De Sal" van Manuel Carrasco.
Songteksten
Vendabal de nostalgia me alimmenta
cuando te oigo hablar,
llega el blanco y verde de las cosas nuestras,
llega el cafelito bueno del sofá.
Si ya lo sé, que tendría que cuidarme,
pero tu también.
El cansancio lo curaste sin palabras,
mi canción quiere curarte a títambién.
Túeres mi salvación,
mi primavera cuando llueve la distancia en mí.
Háblame para que vea las maravillas que hay en tí.
Montañas de sal, tu marinero en alta mar.
El beso eterno en el salón,
y la alegría del poniente de tu mano.
Tanto corazón en tu vientre azul, llenando tantas vidas.
Quésería de nosotros si no estás, mi capitán.
Mi flamenco cuando aprendo cada día de tí.
Aún recuerdo que en tu sombra me gustaba mirar muelles,
ver a los barquitos venir.
Eres mi salvación, mi primavera cuando llueve la distancia en mí.
Háblame para que vea las maravillas que hay en tí.
Montañas de sal, tu marinera enamora.
Una candela con el son de un cantecito de levante, rompiendo la noche.
En la inmensidad de tu plenitut,
siempre encuentro la calma.
Que tu brisa no me deje de soplar, montañas de sal.
Mi luz, mi puerto, mi lugar, un pedacito de mi ser.
Refugio en la deriva de esta vida,
que me arrastra cada amanecer, cada atardecer.
Yo vuelvo a navegarte con mi barco
y mi guitarra de papel, de papel.
Songtekstvertaling
Vendabal of nostalgie voedt me
als ik je hoor spreken,
daar komt het wit en groen van onze dingen,
Hier komt de goede koffie van de bank.
Als ik het al weet, moet ik voor mezelf zorgen.,
maar jij ook.
De vermoeidheid die je hebt genezen zonder woorden,
mijn lied wil jou ook genezen.
Jij bent mijn redding.,
mijn lente als het de afstand op me laat regenen.
Spreek tot mij om de wonderen in jou te zien.
Salt mountains, je zeeman op volle zee.
De eeuwige kus in de hal,
en de vreugde van het westen van je hand.
Zoveel hart in je blauwe buik, dat zoveel levens vult.
Kaas van ons als je dat niet bent, mijn kapitein.
Mijn flamenco als ik elke dag van je leer.
Ik herinner me nog dat ik in jouw schaduw graag naar dokken keek.,
kijk hoe de kleine boten komen.
Jij bent mijn redding, mijn bron als de afstand op me regent.
Spreek tot mij om de wonderen in jou te zien.
Bergen zout, je verliefde zeeman.
Een kaars met het geluid van een lied van levante, die de nacht doorbreekt.
In de uitgestrektheid van uw overvloed,
Ik vind altijd rust.
Moge je Wind me blijven blazen, bergen zout.
Mijn licht, Mijn Haven, mijn huis, een beetje van mijn wezen.
Toevlucht in de drift van dit leven,
dat sleept me elke zonsopgang, elke zonsondergang.
Ik zeil je terug met mijn boot.
en mijn papieren gitaar, papieren gitaar.