Mantus — Eiswasser songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Eiswasser" van Mantus.
Songteksten
Meine warmen Gedanken wie Eiswasser zerschmelzen
Das Sonnenlicht verliert ihre mütterliche Stärke
Und ich bleibe zurück und nehme alles hin
Ein kurzes, unbewusstes Zucken aus den Mundwinkeln
Lässt meine trockenen Lippen aufreißen
Und ich schmecke das Blut und den Geist des Lebens
Sehnsüchtig tröste ich mich in den Schlaf
Kalt ist der Stern meiner Liebe
Schwarz sind die Gedanken in mir
Umrisse der Welt enttäuscht vernommen
Goldene Flügel für den Sterbenden
Treibe ich auf dem leeren Ozean
Und denke an die Vergangenheiten fleischlicher Gelüste
Ein junges Mädchen kratzt an meinem Sarg
Und wendet sich traurig
Erfrorenes Wasser als Fundament eines Traums
Das Bewusstsein ist das Tor zur Welt
Und ich spüre die Geburt und das Einmalige
Totenburgen
Im schwachen Licht des Mondes erscheinen
Aufflackern alter Mythen im Herzen der Nacht
Und ich schreie mit dem eisigen Wind
Und sterbe langsam — lautlos vor mich hin
Ein zerkratztes Gesicht im Spiegel
Zwei Augen unbeweglich etwas suchen
Eine salzige Träne als Zeugnis meiner Liebe
Ich entsage Gott
Und leugne seinen Nutzen als Hebamme
Gefüllte Becher zur Trauerstunde
Segne ich die Sünden meines Lebens
Und schieße mir lässig
Durch die Hand
Songtekstvertaling
Mijn warme gedachten smelten als ijswater.
Zonlicht verliest zijn moederlijke kracht
En ik blijf achter en neem alles mee
Een korte, onbewuste beweging vanuit de mondhoeken
Laat mijn droge lippen openscheuren
En ik proef het bloed en de geest van het leven
Lang genoeg troost ik mezelf om te slapen.
Koud is de ster van mijn liefde
Zwart zijn de gedachten in mij
Contouren van de wereld teleurgesteld
Gouden vleugels voor de stervenden
Ik drijf over de lege Oceaan.
En denk aan het verleden van vleselijk plezier.
Een jong meisje krabt aan mijn doodskist
En verdrietig wordt
Bevroren water als de basis van een droom
Bewustzijn is de poort naar de wereld
En ik voel de geboorte en de unieke
Kasteel van de doden
Verschijnen in het licht van de maan
Oude mythen ontsteken in het hart van de nacht
En ik schreeuw met de ijzige Wind
En langzaam — stilletjes voor me sterven
Een bekrast gezicht in de spiegel
Twee ogen bewegingloos op zoek naar iets
Een zoute traan als een getuigenis van mijn liefde
Ik zweer God af.
En hij zal zijn voordeel als vroedvrouw ontkennen.
Gevulde bekers tijdens de begrafenis.
Ik zegen de zonden van mijn leven.
En schiet me terloops neer.
manueel