Manticora — The Black Circus songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Black Circus" van Manticora.
Songteksten
I saw the fluttering worn-out flags in the wind, torn by weather and time,
belonging to the travelling circus situated on a hill in the countryside.
It is calling to me with a silent chime.
The circus is simple in its construction, without a trace of silver and gold.
It is covered in dark silk and ivory, but it’s awful, yet awesome to behold.
I was bewitched by its magic as are the crowds that attend…
It is a beautiful sight…
Something urged me forward through the gates…
Those gates that seemed to swallow me…
A promise of horror through a ride so wild.
The black circus made my sanity flow like a poisonous river, leaving a trail of despair, but it also seems to drag the weakest of souls into its treacherous
lair.
Everything I saw and everything I heard I cannot remember, but I shall always
fear.
I sense a kind of underlying madness in the thrill of the fair.
In all its majesty, it stands so perfectly.
Reaching from the ground to the sky, from the worm to the crow flying high.
It is the perfect illusion and the ultimate intrusion.
I almost feel like I’m caught in a web like a fly, I feel so happy that I could
die and not give a thought about it…
Songtekstvertaling
Ik zag de fladderende Versleten vlaggen in de wind, verscheurd door weer en tijd,
behoort tot het reizende circus gelegen op een heuvel op het platteland.
Het roept me met een stille bel.
Het circus is eenvoudig in zijn constructie, zonder een spoor van zilver en goud.
Het is bedekt met donkere zijde en ivoor, maar het is verschrikkelijk, maar toch geweldig om te zien.
Ik was betoverd door zijn magie net als de menigte die aanwezig zijn…
Het is een prachtig gezicht…
Iets drong me naar voren door de poorten.…
Die poorten die me leken te verzwelgen.…
Een belofte van horror door een rit zo wild.
Het zwarte circus liet mijn geestelijke gezondheid stromen als een giftige rivier, een spoor van wanhoop achterlatend, maar het lijkt ook de zwaksten van de zielen in zijn verraderlijke
hol.
Alles wat ik zag en alles wat ik hoorde kan ik me niet herinneren, maar Ik zal altijd
angst.
Ik voel een soort onderliggende waanzin in de sensatie van de kermis.
In al zijn majesteit, staat het zo perfect.
Van de grond naar de hemel reiken, van de worm naar de kraai vliegen hoog.
Het is de perfecte illusie en de ultieme inbreuk.
Ik voel me bijna gevangen in een web als een vlieg, ik voel me zo blij dat ik kon
sterf en denk er niet aan.…