Mantic Ritual — Thrashatonement songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Thrashatonement" van Mantic Ritual.
Songteksten
In the corridors of institutions,
There’s a putrid smell
Of rotting minds.
That beg for something real to hold,
Instead of processed
Useless lies.
Mothers whore their weeks away.
As daughters learn,
To do the same.
As years wear on, we’ll see the day,
When numbers take
The place of names.
This is the force that marks new breath,
It’s thrashing death.
It’s thrashing death.
It seems that in a place so free,
The price for words
Are hardly such.
So sick of trendy censorship,
So I can’t speak
You’re made to suck.
Perceived as dirt because we think,
To know there’s something
Truly wrong.
Gun out the thrash and bang your head,
Bullets tonight,
Ten million strong.
Thrashatonement- Burning in my eyes.
Thrashatonement- For every wasted life.
Their standards work them to no end.
So that the mind,
Cannot roam free.
All conversations sound the same.
Everyone is the
Same to me.
The creative souls that aren’t tamed,
Are quarantined,
And locked away.
The stats quo suits them fine,
But only grows them,
Crooked spines.
Songtekstvertaling
In de wandelgangen van de Instellingen,
Er is een verrotte geur.
Van rottende geesten.
Die smeken om iets echts om vast te houden,
In plaats van verwerkt
Nutteloze leugens.
Moeders hoeren hun weken weg.
Zoals dochters leren,
Om hetzelfde te doen.
Als jaren slijten, zullen we de dag zien.,
Wanneer nummers nemen
De plaats van namen.
Dit is de kracht die nieuwe adem markeert,
Het slaat de dood in elkaar.
Het slaat de dood in elkaar.
Het lijkt erop dat op een plek zo vrij,
De prijs voor woorden
Dat zijn ze nauwelijks.
Zo ziek van trendy censuur,
Dus ik kan niet praten.
Je bent gemaakt om te zuigen.
Gezien als vuil omdat we denken,
Om te weten dat er iets is
Echt verkeerd.
Schiet op de trash en sla op je hoofd.,
Kogels vanavond.,
Tien miljoen sterk.
Boetedoening brandt in mijn ogen.
Boetedoening voor elk verspild leven.
Hun normen werken ze tot geen einde.
Zodat de geest,
Kan niet vrij rondlopen.
Alle gesprekken klinken hetzelfde.
Iedereen is de
Ik ook.
De creatieve zielen die niet getemd zijn,
In quarantaine zijn,
En opgesloten.
De status quo staat ze goed.,
Maar ze groeien alleen,
Kromme stekels.