Manolo Garcia — Malva songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Malva" van Manolo Garcia.
Songteksten
Malva, te quise tanto, Malva, que da risa el pensarlo
Malva, de amor llore tanto que podria caber en un saco lleno de gatos
Mi sueños son palomas mensajeras que se pierden entre las antenas,
sobre la ciudad, y no vuelven jamas
O regresan con una rama de olivo en el pico y se quedan a esperar junto a algun
portal
Tus sueños son redes de pescador. Cortinas sobre puertas encaladas con un
ribete azul (como tus ojeras)
Malva por ellas supe, Malva que estaba perdiendo
Malva te tuve tanto, que podria caber en un saco de gatos
Los años que pasan sin ti son cerezas de un cesto tejido de helechos.
Gorriones intrusos en un nido ajeno
Y mi andar es ya tan lento, que solo te siento muy de vez en cuando
Un instante, en el vertigo de alguna cancion
Y sueño con redes de pescador
Cortinas sobre puertas encaladas con un ribete azul que son tus ojeras
Malva. Te llore como para rebosar mares
Como para reflotar naves que seran solo astillas que descubriran buscadores de
pecios tierra adentro
En otras vidas, en otros mundos vestidos de siglos, vestidos de asfalto sobre
lechos marinos
Sobre caracolas fosiles y estelas en el siempre y en el nunca de nuestro
firmamento
Malva, por ti llore tanto que podria llenar un cestillo de esparto
Songtekstvertaling
Malva, Ik hield zoveel van je, Malva, het is grappig om erover na te denken.
Mauve, of love cry so much that I could fit in a sack full of cats
Mijn dromen zijn postduiven die verdwalen tussen de antennes.,
over de stad, en ze komen nooit meer terug
Of ze komen terug met een olijftak in de snavel en wachten naast enkele
portaal
Je dromen zijn visnetten. Gordijnen op witgesneden deuren met een
blauwe rand (zoals je donkere cirkels)
Mauve voor hen wist ik, mauve ik was aan het verliezen
Mauve had je zo veel, dat het in een kattenzak kon passen.
De jaren die voorbij gaan zonder jou zijn kersen van een geweven varensmand.
Mussen dringen een buitenaards nest binnen.
En mijn wandeling is al zo langzaam, Ik voel je heel af en toe
Een moment, in de vertigo van een lied
En ik droom van visnetten
Gordijnen op witgesneden deuren met een blauwe rand die je donkere cirkels zijn
Paars. Ik ween van de overvolle zeeën.
Als Om schepen te hergebruiken die slechts splinters zullen zijn die zoekers van
afval in het binnenland
In andere levens, in andere werelden gekleed in eeuwen, gekleed in asfalt over
zeebodem
Over fossiele schelpen en stelae in het altijd en nooit van onze
uitspansel
Mauve, ik huilde zoveel voor je dat ik een kom esparto kon vullen.