Manolo Galvan — Poema del Alma songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Poema del Alma" van Manolo Galvan.
Songteksten
Dame el pan que sobra en tu mesa
Dame el vino que sobra en tu jarra
Que si vienen de tus manos tan blancas, no me parecen migajas
Si un día cansada de besos, tus pasos te traen a mi casa
Yo sabré comprender tu silencio, y esperar tus migajas mañana
(Coro #1)
El mundo no entiende de amores, el mundo no entiende de nada
El mundo es pobre poema que solo recita el alma
Laila laila…
El mundo es un pobre poema que solo recita el alma
Amores igual que canciones, dolores igual que sonatas
Todos flotan, en el aire, y son un poema del alma
Y el alma no entiende mis versos, se vende si quieres comprarla
El alma se creyó que los besos, eran prenurios de calma
(Coro #1)
El mundo no entiende de versos…
Durmiendo yo tuve dos sueños, soñando yo hablaba en voz alta
Y mi voz se perdió entre la noche, y mis sueños murieron al alba
Y mi sueños se hicieron mayores, la noche olvido mis palabras, y
Y Mi cuarto pintado de negro, lloro mi poema del alma
(Coro #1)
Y es que el mundo no entiende de sueños…
Songtekstvertaling
Geef me het overgebleven brood op je tafel.
Geef me de extra wijn in je pot.
Als ze zo wit uit je handen komen, lijken ze niet op kruimels.
Als je op een dag genoeg hebt van kussen, brengen je stappen je naar mijn huis.
Ik zal weten hoe ik je stilte moet begrijpen, en morgen op je kruimels wachten.
(Refrein #1)
De wereld begrijpt geen liefde, de wereld begrijpt niets
De wereld is arm gedicht dat alleen de ziel voordraagt
Laila laila…
De wereld is een arm gedicht dat alleen de ziel voordraagt
Houdt van liedjes, dolores als sonates
Ze drijven allemaal, in de lucht, en zijn een gedicht van de ziel
En de ziel begrijpt mijn verzen niet, het verkoopt als je het wilt kopen.
De ziel geloofde dat kussen een voor-opvoeding van rust waren.
(Refrein #1)
De wereld begrijpt geen verzen…
Slapen had ik twee dromen, dromen Ik sprak hardop
En mijn stem was verloren tussen de nacht, en mijn dromen stierven bij de dageraad
En mijn dromen werden groter, de nacht dat ik mijn woorden vergat, en
En mijn kamer zwart geverfd, ik huil mijn zielengedicht
(Refrein #1)
En het is dat de wereld niet begrijpt van dromen…