Malu — Pueblo Blanco songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Pueblo Blanco" van Malu.
Songteksten
Colgado de un barranco
Duerme mi pueblo blanco
Bajo un cielo que a fuerza
De no ver nunca el mar
Se olvidó de llorar
Por sus callejas de polvo y piedra
Por no pasar, ni pasó la guerra
Sólo el olvido camina lento
Bordeando la cañada
Donde no crece una flor
Ni trashuma un pastor
El sacristán ha visto
Hacerse viejo al cura
El cura ha visto al cabo
Y el cabo al sacristán
Y mi pueblo después
Vio morir a los tres
Y me pregunto: porqué nacerá gente
Si nacer o morir es indiferente
De la siega a la siembra
Se vive en la taberna
Las comadres murmuran
Su historia en el umbral
De sus casas de cal
Y las muchachas hacen bolillos
Buscando, ocultas tras los visillos
A ese hombre joven
Que noche a noche forjaron en su mente
Fuerte para ser su señor
Y tierno para el amor
Ellas sueñan con él
Y él con irse muy lejos
De su pueblo y los viejos
Sueñan morirse en paz
Y morir por morir
Quieren morirse al sol
La boca abierta al calor, como lagartos
Medio ocultos tras un sombrero de esparto
Escapad gente tierna
Que esta tierra está enferma
Y no esperéis mañana
Lo que no te dio ayer
Que no hay nada que hacer
Toma tu mula, tu hembra y tu arreo
Sigue el camino del pueblo hebreo
Y busca otra luna
Tal vez mañana sonría la fortuna
Y si te toca llorar
Es mejor frente al mar
Si yo pudiera unirme
A un vuelo de palomas
Y atravesando lomas
Dejar mi pueblo atrás
Juro por lo que fui
Que me iría de aquí
Pero los muertos están en cautiverio
Y no nos dejan salir del cementerio
Songtekstvertaling
Hangend aan een ravijn
Slaap mijn blanken
Onder een hemel die met geweld
Nooit de zee zien
Hij vergat te huilen.
Voor haar steegjes van stof en steen
Voor het niet passeren van de oorlog.
Alleen vergeetachtigheid loopt langzaam
Skirting the canyon
Waar een bloem niet groeit
Noch een herder vernielen
De Sacristan heeft gezien
Oud worden voor de priester
De priester heeft de korporaal gezien.
En de korporaal van de sacristan
En mijn mensen daarna.
Hij zag ze alle drie sterven.
En ik vraag me af: waarom zullen mensen geboren worden?
Geboren worden of sterven is onverschillig.
Van maaien tot zaaien
Je woont in de taverne.
Wezelsruis
Jouw verhaal op de drempel
Van hun kalkhuizen
En de meisjes maken broodjes
Zoeken, verborgen achter de visillos
Aan die jongeman.
Die nacht smeedden ze in zijn geest.
Sterk om jouw Heer te zijn.
En teder voor de liefde
Ze dromen van hem.
En hij die heel ver gaat
Van zijn volk en de vroegeren.
Ze dromen ervan in vrede te sterven.
En sterven voor de dood
Ze willen sterven in de zon
Mond open voor de hitte, als hagedissen
Half verborgen achter een esparto hoed
Ontsnap lieve mensen
Dat dit land ziek is.
En wacht niet tot morgen.
Wat hij je gisteren niet gaf
Dat er niets te doen is.
Neem je muilezel, je vrouwtje en je harnas.
Volg het pad van het Hebreeuwse volk
En zoek naar een andere maan
Misschien lacht morgen het geluk
En als het jouw beurt is om te huilen
Het is beter om naar de zee te kijken.
Als ik kon meedoen
Naar een duivenvlucht
En over de heuvels
Laat mijn dorp achter.
Ik zweer wat ik was.
Dat ik hier weg zou gaan.
Maar de doden zitten in gevangenschap.
En ze laten ons niet uit het kerkhof.