Malpaís — Historia De Nadie songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Historia De Nadie" van Malpaís.
Songteksten
Será la tierra seca
Sin árboles
El corazón del cielo
Hueco y oscuro
Será como el silencio de un bosque sin aire
Que olvidaron los pájaros
Será como la furia
El aguacero
Un fuego como el hambre
Que no se apaga
Será como el silencio de las soledades
Un cuento que no importa
La historia de nadie
Comenzó en una plaza
Casi olvidada
El plomo de una tarde
(era setiembre)
Se quedaron de ver tras el turno siguiente
Se casaron un sábado
Después vino la guerra
De hacer los hijos
De arañar alegrías
Cada domingo
Ella hacía milagros con sus propias manos
Él llegaba dormido
Al final del horario
Cómo hablar del día que calla en la alameda
De rostros sin nombre
Donde nadie espera, nadie espera?
Cómo darle una canción a aquellos que, perdidos
Que volaron hechos viento y primavera?
Cómo abrir al gris un ojo sin nostalgia
Un ojo de piedra, de guitarra negra?
Cómo entrar a las ciudades de otro siglo
Y abrazar el aire con tus manos nuevas?
La máquina no sabe
Tritura
El soñaba con selvas
Sólo soñaba
Se llamaba Manuel y ella Amanda, recuerdo
Y la calle mojada
Será como la furia
El aguacero
Un fuego como el hambre
Que no se apaga
Será como el silencio de las soledades
Un cuento que no importa
La historia de nadie
Cómo hablar del día que calla en la alameda
De rostros sin nombre
Donde nadie espera, nadie espera?
Cómo darle una canción a aquellos que, perdidos
Que volaron hechos viento y primavera?
Cómo abrir al gris un ojo sin nostalgia
Un ojo de piedra, de guitarra negra?
Cómo entrar a las ciudades de otro siglo
Y abrazar el aire con tus manos nuevas?
«Te recuerdo Amanda
La calle mojada
Corriendo a la fábrica
Donde trabajaba Manuel.» *
Songtekstvertaling
Het zal droog zijn.
Geen bomen
Het hart van de hemel
Hol en donker
Het zal zijn als de stilte van een bos zonder lucht
Wie vergat de vogels
Het zal als Fury zijn.
Regenbui
Een vuur als honger
Dat gaat niet uit
Het zal zijn als de stilte van eenzaamheid
Een verhaal dat er niet toe doet.
Niemands verhaal
Het begon op een plein
Bijna vergeten
De leiding van een middag
(het was September)
Ze bleven achter na de volgende dienst.
Ze trouwden op een zaterdag.
Toen kwam de oorlog.
Van het maken van kinderen
Van het krabben van vreugden
Elke Zondag
Ze verrichtte wonderen met haar eigen handen.
Hij kwam in slaap.
Aan het einde van het schema
Hoe te praten over de rustige dag in het winkelcentrum
Van naamloze gezichten
Waar niemand wacht,niemand wacht?
Hoe een lied te geven aan degenen die, verloren
Wie heeft er wind en lente gemaakt?
Hoe open je het grijze éénoog zonder nostalgie
Een stenen oog, een zwarte gitaar?
Hoe de steden van een andere eeuw te betreden
En de lucht omarmen met je nieuwe handen?
De machine weet het niet
Crush
Hij droomde van jungles.
Ik droomde
Ze heette Manuel en ze was Amanda.
En de natte straat
Het zal als Fury zijn.
Regenbui
Een vuur als honger
Dat gaat niet uit
Het zal zijn als de stilte van eenzaamheid
Een verhaal dat er niet toe doet.
Niemands verhaal
Hoe te praten over de rustige dag in het winkelcentrum
Van naamloze gezichten
Waar niemand wacht,niemand wacht?
Hoe een lied te geven aan degenen die, verloren
Wie heeft er wind en lente gemaakt?
Hoe open je het grijze éénoog zonder nostalgie
Een stenen oog, een zwarte gitaar?
Hoe de steden van een andere eeuw te betreden
En de lucht omarmen met je nieuwe handen?
"Ik herinner me jou Amanda
De natte straat
Naar de fabriek rennen
Waar Manuel werkte.» *