Mägo De Oz — El poema de la lluvia triste songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "El poema de la lluvia triste" van Mägo De Oz.
Songteksten
Se despertó a medianoche a mirar
si en el reflejo del agua podía encontrar
aquella risa que un día mudó
y, por segunda piel de soledad se vistió.
Buscó respuesta en el aire,
mientras el mar le arropó.
Pidió ayuda a su estrella,
que le abandonó,
pues olvidó llorar.
Llorar es purgar la pena,
deshidratar todo el miedo que hay en ti,
es sudar la angustia que te llena,
es llover tristeza para poder ser feliz.
(Bis)
Cierra los ojos, abre el corazón,
y aprende a ver con los ojos del alma — ella oyó -
Le hablaba el viento, le hablaba una flor,
con la cadencia que tiene un susurro de amor.
Deja salir tus fantasmas
que amargan besos y dan,
a cambio de tus silencios,
acopio de ansiedad,
mutilada Paz.
Llorar es purgar la pena,
deshidratar todo el miedo que hay en ti,
es sudar la angustia que te llena,
es llover tristeza para poder ser feliz.
Llorar es purgar la pena,
deshidratar todo el miedo que hay en ti,
es sudar la angustia que te llena.
¡Escucha, soy Gaia!
¡No castres tu rabia!
¡Que tu alma escupa el dolor!
Que llueva tristeza al llorar,
y que sacie la amargura su sed.
Las lágrimas son el jabón
que limpia de penas tu piel.
Llorar es purgar la pena,
deshidratar todo el miedo que hay en ti,
es sudar la angustia que te llena,
es llover tristeza para poder ser feliz.
(bis)
Llorar es purgar la pena,
deshidratar todo el miedo que hay en ti,
es sudar la angustia que te llena.
¡Escucha, soy Gaia!
¡No castres tu rabia!
¡Que tu alma escupa el dolor!
Songtekstvertaling
Hij werd om middernacht wakker om te kijken.
als ik in de reflectie van het water kon vinden
die lach die op een dag veranderde
en voor de tweede huid van eenzaamheid kleedde hij zich aan.
Hij zocht antwoord in de lucht.,
terwijl de zee hem overspoelde.
Hij vroeg zijn ster om hulp.,
die hem in de steek liet.,
hij vergat te huilen.
Huilen is de pijn zuiveren.,
droog alle angst in je uit.,
het zweet de angst die je vervult.,
het regent verdriet om gelukkig te zijn.
(Bis)
Sluit je ogen, open je hart,
en leren om te zien met de ogen van de ziel-ze hoorde -
De wind sprak tot hem, een bloem sprak tot hem.,
met de cadans die een fluistering van liefde heeft.
Laat je geesten eruit.
die bittere kussen en geven,
in ruil voor je stiltes.,
angst opbouw,
verminkte vrede.
Huilen is de pijn zuiveren.,
droog alle angst in je uit.,
het zweet de angst die je vervult.,
het regent verdriet om gelukkig te zijn.
Huilen is de pijn zuiveren.,
droog alle angst in je uit.,
het zweet de angst die je vervult.
Luister, ik ben Gaia!
Niet boos worden.
Laat je ziel de pijn uitspugen!
Laat het verdriet regenen als we huilen,
en laat de bitterheid zijn dorst lessen.
Tranen zijn de zeep
het jaagt je huid weg.
Huilen is de pijn zuiveren.,
droog alle angst in je uit.,
het zweet de angst die je vervult.,
het regent verdriet om gelukkig te zijn.
(bis)
Huilen is de pijn zuiveren.,
droog alle angst in je uit.,
het zweet de angst die je vervult.
Luister, ik ben Gaia!
Niet boos worden.
Laat je ziel de pijn uitspugen!